رای وحدت رویه مسئولیت مدیران و مطالبه بدهی شرکت‌ها

هر چند بر اساس مقررات کلی و ماده ۲ قانون افراز و فروش... تصمیمات مسؤول ثبت که قابل اعتراض باشد باید به اشخاص ذی نفع ابلاغ گردد لکن با التفات به ماده ۶ آیین نامه اجرایی قانون مذکور و عبارت «درصورتی که ملک قابل افراز اعلام شود» چنین به نظر می رسد در مواردی که ملک قابل افراز تشخیص داده نمی شود نیازی به اعلام مراتب به سایر مالکین نباشد و معترض به تصمیم مسؤول ثبت در مورد رد تقاضا یا کسی که درخواست فروش را به لحاظ عدم امکان افراز ملک می نماید با تقدیم دادخواست به مرجع صالح دادگاه حقوقی به طرفیت مالکین دیگر و پیوست نمودن مدارک دعوی سایرین را در جریان رسیدگی به دعوی افراز و تصمیمات متخذه قرار می دهد و منظور از تصمیم قطعی مذکور در ماده چهارم این است که مدت و مهلت اعتراض به تصمیم مورد نظر منقضی شده باشد.