نظریه مشورتی قرار اناطه در جرایم ثبتی

این سند شامل خلاصه‌ای است که توسط مدل‌های زبانی (LLM) تولید شده است.

نظریه شماره 7/98/885 مورخ 1398/11/29 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره صدور قرار اناطه در رسیدگی به جرایم ثبتی: صدور قرار اناطه، به معنای تعلیق رسیدگی به موضوعی کیفری تا حصول نتیجه در دادگاه حقوقی، استثنایی است که بر اساس ماده 21 قانون آیین دادرسی کیفری صرفاً در مواردی که احراز مجرمیت به اثبات مسائل حقوقی منوط باشد، صادر می‌شود. در این نظریه، تاکید شده است که رسیدگی به جرایم ثبتی نیازی به اثبات بی‌اعتباری عملیات ثبتی یا ابطال سند در دادگاه حقوقی ندارد و بنابراین قرار اناطه در این موارد موضوعیتی ندارد. به همین دلیل، محاکم کیفری می‌توانند به این نوع جرایم بدون نیاز به حکم حقوقی خاصی رسیدگی و حکم لازم را صادر کنند.

استعلام

یکی از مسائل مبتلا به محاکم وجود تعارض در مالکیت املاک به جهت تعارض در مالکیت افراد از جهت وجود تعارض بین مالکین با اسناد و مالکیت با اسناد عادی است که در این راستا نظرات متعددی در زمینه نحوه رسیدگی و اظهار نظر در خصوص اصل موضوع و آثار حقوقی و کیفری آن وجود دارد و رویه های متعدد در خصوص رسیدگی به جرایم ثبتی به وجود آورده است حال با وصف مراتب معنونه فوق و با عنایت به نص صریح ماده 22 قانون ثبت مستدعی است دستور فرمایید جهت تشیید اذهان همکاران مسائل ذیل بررسی و نتیجه به این واحد اعلام گردد:

1-اساسا قبل از صدور حکم حقوقی مبنی بر اثبات بی اعتباری عملیات ثبتی و ابطال سند مالکیت امکان رسیدگی به جرایم ثبتی وجود دارد یا خیر و یا اینکه رسیدگی به جرایم ثبتی موکول به اثبات بی اعتباری عملیات ثبتی و ثبت ملک در دفتر املاک و ابطال سند مالکیت است و بالتبع وجود پیشینه رسیدگی و اثبات بی اعتباری و بطلان در محاکم ذی صلاح ضروری است؟

2-چنانچه امکان رسیدگی به جرایم ثبتی بدون نیاز به وجود اثبات تخلفات و ابطال عملیات ثبتی در محاکم حقوقی وجود داشته باشد نحوه تحقیق و رسیدگی در امر کیفری و اجرای حکم کیفری در خصوص ابطال سند و صدور سند جایگزین به چه نحوه است محکمه کیفری رأسا تعیین تکلیف می نماید و یا اینکه بر مبنای محکومیت کیفری حاصله می بایست مراتب از طریق دادخواست اقدام گردد./ع

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

صدور قرار اناطه یعنی منوط کردن رسیدگی به امر کیفری، به رسیدگی در دادگاه حقوقی، امری استثنایی است و مطابق ماده 21 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 قرار اناطه صرفا هنگامی صادر می شود که احراز مجرمیت منوط به اثبات مسائلی باشد که رسیدگی به آن ها در صلاحیت دادگاه حقوقی است؛ از طرفی وقتی قانون گذار رسیدگی به امری (جرم) را در صلاحیت یک مرجع قضایی (در این جا دادگاه کیفری) قرار می دهد، رسیدگی به تمامی اجزای جرم و شرایط لازم برای تحقق جرم هم در صلاحیت همان دادگاه است. بنابراین با توجه به این که رسیدگی به جرایم ثبتی، لزوما مستلزم اثبات بی اعتباری عملیات ثبتی یا ابطال سند مالکیت نیست، صدور قرار اناطه فاقد موضوعیت است.