رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری درباره ابطال مصوبه شماره 2998 مورخ 29/2/1372 ریاست جمهوری
مقدمه: شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، به موجب
رأی هیأت عمومی
دیوان عدالت اداری و سایر آراء قطعی و نهائی، مستندا به بند 4 و 5 و 6 ماده واحده قانون تأسیس شهرکهای صنعتی ایران مطالبه یک درصد عوارض شهرداری از تولیدات کارخانجات مستقر در شهر صنعتی البرز مخالف قانون است
معذالک شهرداری الوند بی اعتنا به قانون همچنان یک درصد عوارض شهرداری را مطالبه می نماید
علیهذا با توجه به مبانی احکام نهائی صادره به خصوص
رأی هیأت عمومی
دیوان عدالت اداری استدعا دارد تصویب نامه مورد شکایت را ابطال فرمائید
مدیرکل دفتر امور حقوقی دولت در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 4002/35095 مورخ 27/8/1377 اعلام داشته اند، مطابق بند (الف) ماده 43 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت مصوب 1369 مسئولیت وضع عوارض جدید و نیز افزایش عوارض موجود برای شهرداریها به ریاست جمهوری محول شد
براین اساس عوارض بر فروش محصولات و تولیدات کارخانجات و واحدهای صنعتی و معدنی و کارگاههای غیرمشمول قانون نظام صنفی با پیشنهاد شماره 34/3/1/13185 مورخ 19/6/1370 وزارت کشور مورد موافقت رئیس جمهور محترم وقت قرار گرفت
متعاقبا با توجه به اختلاف نظرهائی که بین شهرکهای صنعتی و شهرداریها بود ریاست جمهوری طی مرقومه شماره 11/61640 مورخ 2/4/1375 مقرر داشته عوارض بر تولید یاد شده اگر واحد تولیدی داخل شهرک باشد نیم درصد به شهرداری و نیم درصد به شهرک پرداخت شود
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست آیتالله موسویتبریزی و با حضور رؤسای شعب بدوی و رؤسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت بصدور رأی مینماید
رأی هیأت عمومی
چون وظیفه و مسئولیت وضع عوارض جدید و تغییرات آن به موجب بند (الف) ماده 43 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت مصوب 1369 برعهده رئیس جمهور محول گردیده، و مصوبه مورد اعتراض براساس اختیار حاصل از اذن قانونگذار تدوین و تصویب شده است، مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات قوه مجریه در تصویب مقررات دولتی نمی باشد
کدمنبع: 205