صورتجلسه نشست قضایی با موضوع صدور قرار منع تعقیب یا برائت توسط شعبه کیفری دو مورخ 1399/05/23 که در شهر گالیکش برگزار شد.
پرسش
با توجه به قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 و در مواردی که پرونده با موضوع اتهام که در صلاحیت مستقیم دادگاه کیفری دو می باشد در دادگاه رسیدگی و عمل ارتکابی جرم نباشد و یا دلیل کافی برای انتساب بزه وجود نداشته باشد آیا دادگاه کیفری دو می بایست قرار منع تعقیب صادر نماید یا این که حکم به برائت متهم صادر نماید؟
نظر هیئت عالی
چنانچه در پایان تحقیقات مقدماتی مستلزم صدور قرار منع یا موقوفی تعقیب باشد، دادگاه مبادرت به صدور قرار نهایی می کند و در غیر اینصورت با تعیین وقت رسیدگی و ختم آن در این مرحله رای مقتضی (برائت یا محکومیت) صادر می نماید.
نظر اکثریت
قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 شرایط جدیدی را برای رسیدگی در دادگاه کیفری دو مقرر نموده است که مقررات مواد 340 و 341 قانون مذکور به آن اشاره دارد من جمله این که اساسا دادگاه کیفری قبل از رسیدگی در ماهیت موضوع بدوا موضوع تحقیقات را بررسی می نماید و به عنوان مثال چنان چه خود را صالح ندانست قرار عدم صلاحیت یا این که موارد منع یا موقوفی تعقیب وجود داشت حسب مورد یکی از قرار های مذکور صادر می گردد و اگر هیچ یک از موارد مذکور وجود نداشت با تشکیل جلسه رسیدگی مبادرت به رسیدگی می نماید بنابراین دادگاه دو نقش رسیدگی تحقیقاتی و نقش رسیدگی محاکماتی دارد و هر یک از نقش ها اقتضا تصمیمات لازم متناسب با خود را دارد بنابراین در موضوع سوال محل صدور قرار منع تعقیب می باشد.
نظر اقلیت
قرار منع تعقیب یک قرار ماهوی در مرحله دادسرا می باشد و به عبارتی چنان چه موارد ماده 265 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 وجود داشته باشد قرار منع تعقیب صادر می گردد که این موضوع چنانچه در دادگاه مطرح گردد می بایست با توجه به ماهوی بودن، حکم برائت صادر گردد زیرا هدف قانونگذار از ایجاد صلاحیت مستقیم برای دادگاه کیفری دو راجع به برخی جرایم سرعت رسیدگی و قاطع بودن احکام بوده و با صدور قرار منع تعقیب در دادگاه همچنان احتمال رسیدگی مجدد از طریق تجویز رسیدگی متصور است که هدف قانونگذار نبوده لذا بنابر مراتب فوق در موارد عدم وصف کیفری و یا عدم کفایت ادله جهت انتصاب بزه دادگاه می بایست حکم برائت صادر نماید.