آماگ
۲۳ فروردین ۱۴۰۵، ۱۴:۰۲ویرایش ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، ۲۱:۴۴

نظریه مشورتی استیفای محکومبه از مال معرفیشده

نظریه مشورتی 7/98/772 درباره استیفای محکومبه از مال معرفیشده ناظر بر ماده ۲۴ قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی در مورد اراضی مستثنیات در اجرای احکام مدنی


این سند شامل خلاصه‌ای است که توسط مدل‌های زبانی (LLM) تولید شده است.


نظریه شماره 7/98/772 مورخ 1398/06/11 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره بررسی قابلیت فروش مال معرفی‌شده برای استیفای محکوم‌به: در پاسخ به استعلام درباره امکان رفع اثر از مالی که برای استیفای محکوم‌به معرفی شده است، نظریه مشورتی بیان می‌دارد که مطابق با مواد قانونی موجود، مالی که توسط محکوم‌علیه معرفی می‌شود باید به گونه‌ای باشد که اجرای حکم و استیفای محکوم‌به از آن ممکن باشد. اگر مال معرفی‌شده از لحاظ عرفی قابلیت فروش داشته باشد، حتی اگر فروش آن سهل نباشد، این امر مانع از استیفای محکوم‌به از آن نخواهد بود. تشخیص این امر بر عهده مرجع قضایی مربوطه است.

استعلام

آیا در مورد سهل البیع نبودن مال معرفی شده جهت استیفاء محکوم به می توان از مال رأسا رفع اثر نموده و مطابق با قانون اجرای رای را پیگیری نمود؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مطابق ماده 34 قانون اجرای احکام مدنی مصوب 1356 و ماده 4 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب 1394، محکوم علیه باید اولا، مالی معرفی کند که اجرای حکم و استیفای محکوم به از آن میسر باشد و ثانیا، طبق نظر کارشناس رسمی دادگستری، مال مزبور تکافوی محکوم به و هزینه های اجرایی را بنماید؛ یعنی ارزش آن با میزان محکوم به و هزینه های اجرایی برابری نماید و حداقل کمتر از آن نباشد. بنابراین چنان چه مال معرفی شده عرفا قابلیت فروش داشته باشد؛ هر چند اینکه فروش آن سهل نباشد، این امر مانع از استیفای محکوم به از آن نیست و تشخیص مصداق بر عهده مرجع قضایی مربوط است.