آماگ
۱۰ دی ۱۴۰۴، ۱۸:۰۷ویرایش ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، ۲۱:۴۴

ابطال مصوبه و تصویب طرح جامع

رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری درباره ابطال مصوبه و تصویب طرح جامع بر اساس ماده ۴ قانون تغییر نام وزارت مسکن؛ با محوریت شورای عالی شهرسازی

تاریخ: ۲۲/۷/۱۳۸۶ شماره دادنامه: ۵۲۸ کلاسه پرونده: ۸۴/۶۵۸

مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری.

شاکی: آقای رضا طوطی.

موضوع شکایت و خواسته: ابطال بندهای ۲ و ۳ طرح جامع لواسان مصوب ۲۳/۱۲/۱۳۷۸ شورای عالی شهرسازی و معماری ایران.

مقدمه: شاکی در دادخواست و لوایح تکمیلی تقدیمی اعلام داشته‎است، بندهای ۲ و ۳ مصوبه مورخ ۲۳/۱۲/۱۳۷۸ شورای عالی شهرسازی و معماری ایران به دلایل زیر خلاف قانون و خلاف شرع است، اولاً، حسب صراحت ماده ۴ قانون تغییر نام وزارت آبادانی و مسکن به وزارت مسکن و شهرسازی و تعیین وظایف آن مصوب ۱۳۵۳ طرحهای اجرایی در شهرها به منظور گسترش آتی شهر به تصویب می‎رسد و تصویب طرح جامع لواسان که متضمن تضییق محدوده شهری است، مخالف ماده و روح قانون فوق‎الذکر است. مضافاً به اینکه طرح هادی حسب ماده مذکور برای شهرهایی تهیه و به تصویب می‎رسد که فاقد طرح جامع هستند و در صورتی که شهر لواسان سابقاً دارای طرح جامع بوده تصویب طرحهای دیگر خلاف قواعد و مقررات می‎باشد. ثانیاً با تصویب طرحهای مصوب قبلی که ملک اینجانب داخل در محدوده شهری قرار گرفته حق مکتسب و ثابتی را برای اینجانب ایجاد کرده است که اسقاط آن با طرح جامع به واسطه مضییق نمودن محدوده شهر خلاف مقررات و مبانی شرعی است زیرا شورای عالی و شهرسازی و معماری حق ندارد حق مکتسبه اشخاص را ساقط نماید و حقوق حقه شهروندی را تضییع نموده و زیر پاگذارد. ثالثاً، به استناد بند یک از ماده یک آیین‎نامه مربوط به استفاده از اراضی احداث بنا و تأسیسات در خارج از محدوده قانونی و حریم شهرها مصوب ۲۳/۲/۵۵ هیأت وزیران که در آن تصریح می‎نماید، محدوده قانونی در شهرهایی که طرح جامع یا طرح هادی منظور گردیده است، خواهد بود مگر اینکه حدود حوزه شهری تعیین شده طبق ماده ۲ قانون شهرداری وسیعتر از آن باشد که در این صورت محدوده اخیرالذکر محدوده قانونی شناخته می‎شود و آنچه از قانون موصوف مستفاد می‎شود توسعه آینده شهر را مد نظر قرار داده و نیز با تهیه و تصویب طرحهای مصوب قبلی محدوده قانونـی شهر لواسان مشخص و منظـور و اعمال گردیده و بـه اجراء در آمده است و لـذا

تصویب طرح جامع که متضمن تضییق محدوده شهری است مغایر قانون مذکور می‎باشد. بنابه مراتب تقاضای ابطال بندهای ۲ و ۳ طرح جامع لواسان مصوب ۲۳/۱۲/۱۳۷۸ شورای عالی شهرسازی و معماری ایران به لحاظ خلاف قانون و خلاف شرع بودن دارد. مدیرکل حقوقی و امور مجلس وزارت مسکن و شهرسازی در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره ۳۳۷۳۳/۷۳۰ مورخ۱۲/۱۰/۸۴ اعلام داشته‎اند، اولاً، طبق قسمت اخیر بند ۲ ماده یک قانون تغییر نام وزارت آبادانی و مسکن به وزارت مسکن و شهرسازی و تعیین وظایف آن طرح جامع شهر بر حسب ضرورت قابل تجدیدنظر خواهد بود و همانطوری که در مصوبه ۲۳/۱۲/۱۳۷۸ شورای عالی شهرسازی و معماری درج شده ضرورت تجدیدنظر در طرح جامع شهر لواسان عبارت از حفظ محیط زیست در حوزه آبریز سد لتیان به لحاظ شیب تند و شنی بودن زمین حوزه آبریز و همچین حفظ بهداشت و سلامتی آب دریاچه آن و از آلودگی آب دریاچه به عنوان تأمین کننده حداقل ۳۰% آب مصرفی شهر تهران. ثانیاً، مصوبه مورد شکایت دقیقاً براساس وظایف شورای مذکور تصویب و طی آن محدوده شهر کاهش یافته است. برابر ماده ۲ قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران بررسی و تصویب نهائی طرحهای جامع شهری و تغییرات آنها و همچنین تصویب معیارها و ضوابط و آیین‎نامه‎های شهرسازی از وظایف شورای مذکور می‎باشد. دبیر محترم شورای نگهبان در خصوص ادعای خلاف شرع بندهای ۲ و ۳ طرح جامع لواسان طی نامه شماره ۱۶۵۴۴/۳۰/۸۵ مورخ ۴/۵/۱۳۸۵ اعلام داشته‎اند، موضوع بندهای ۲ و ۳ طرح جامع لواسان مصوب جلسه مورخ ۳۰/۴/۱۳۷۷ شورای عالی شهرسازی و معماری ایران در جلسه مورخ ۴/۵/۱۳۸۵ فقهای شورای نگهبان مورد بحث و بررسی قرار گرفت که خلاف موازین شرع شناخته نشد. هیأت عمومی دیوان عدالت اداری درتاریخ فوق باحضور رؤسا و مستشاران و دادرسان علی‎البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء بـه شرح آتی مبادرت بـه صدور رأی می‎نماید.

رأی هیأت عمومی

الف- اعتراض نسبت به بند ۲ مصوبه مورخ ۲۳/۱۲/۱۳۷۸ شورای عالی شهرسازی و معماری ایران قبلاً مورد رسیدگی قرار گرفته و بشرح دادنامه شماره ۲۱۹ مورخ ۸/۷/۱۳۸۰ هیأت عمومی دیوان خلاف قانون شناخته نشده است. بنابراین رسیدگی و اتخاذ تصمیم مجـدد نسبت بـه اعتراض به بند مزبور موردی ندارد و اعتراض

شاکی در این زمینه مشمول مدلول دادنامه فوق‎الذکر است. ب- با عنایت به تعریف نقشه جامع شهر و ویژگیها و اهداف آن به شرح مقرر در بند ۲ ماده یک قانون تغییر نام وزارت آبادانی و مسکن به وزارت مسکن و شهر سازی و تعیین وظایف آن مصوب ۱۳۵۳ و اینکه طبق بند ۳ ماده ۲ قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران مصوب ۱۳۵۱، بررسی و تصویب نهائی طرحهای جامع شهری و تغییرات آنها از جمله وظایف شورای عالی شهرسازی و معماری ایران است، بند ۳ مصوبه مورد اعتراض مغایرتی با قانون ندارد و خارج از حدود صلاحیت و اختیارات شورای عالی شهرسازی و معماری ایران نمی‎باشد. ج- به شرح نظریه شماره ۱۶۵۴۴/۳۰/۸۵ مورخ ۴/۵/۱۳۸۵ فقهای محترم شورای نگهبان، بندهای ۲ و ۳ مصوبه مورد اعتراض خلاف احکام شرع شناخته نشده است. بنابراین موردی برای ابطال بندهای مزبور در اجرای ماده ۴۱ قانون دیوان عدالت اداری وجود ندارد./

هیأت عمومی دیوان عدالت اداری

معاون قضائی دیوان عدالت اداری

مقدسی‎فرد