مصوب ۱۳۵۸,۰۸,۰۷
با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده واحده - کلیه اجاره بهای خانه های استیجاری که بعنوان محل مسکونی باجاره واگذار شده و مستأجر از عین مستأجره بصورت مسکن استفاده میکند از تاریخ اول آذر ۱۳۵۸ شمسی بیست درصد تقلیل داده میشود.
تبصره۱ ـ موجرین و مستأجرین خانه های مسکونی که بعد از ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ شمسی نسبت به مال الاجاره توافق کرده و میزان اجاره بها را از رقم مندرج در اسناد رسمی و عادی و یا میزانیکه بین طرفین بطور شفاهی مقرر و یا عمل شده است تقلیل داده باشند برای طرفین معتبر میباشد، مگر اینکه مورد اعتراض مستأجر قرار گیرد که در اینصورت میتواند میزان اجاره بها را از مبلغ قید شده در اسناد رسمی و عادی و توافقات قبلی تا بیست درصد کاهش دهد.
تبصره۲ (منسوخه ۰۲ˏ۱۰ˏ۱۳۶۳) ـ موجرینی که تنها محل درآمدشان وصول مال الاجاره از مستغلات بوده و جمع میزان اجاره بهای دریافتی آنان در ماه از پنجاه هزار ریال تجاوز نکند از تاریخ تصویب این قانون تا سی هزار ریال آن از پرداخت مالیات مستغلات موضوع ماده ۲۰ قانون مالیاتهای مستقیم مصوب ۲۸ اسفند ۱۳۴۵ معاف خواهند بوده و نسبت بمازاد آن تا پنجاه هزار ریال مشمول پرداخت مالیات موضوع ماده ۲۰ قانون بوده و در صورتیکه از پنجاه هزار ریال تجاوز کرد مشمول معافیت نخواهد بود.
تبصره۳ ـ حکم این قانون مانع از اجرای مفاد ماده ۴ قانون رو ابط موجر و مستأجر نخواهد بود. سایر مقررات قانون روابط موجر و مستأجر مصوب ۲۲ر۴ر۱۳۵۶ بقوت خود باقی است و سایر قوانین در آن قسمت که مغایر با این قانون باشد ملغی الاثر میباشند.
در جلسه ۷ر۸ر۱۳۵۸ کمیسیون لوایح شورای انقلاب اسلامی تصویب گردید. شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران