اعاده دادرسی

منظور از رأی قطعی رأیی است که لازم الاجرا شده باشد و حکمی لازم الاجراست که یا به صورت قطعی صادر یا در مهلت تجدیدنظرخواهی به لحاظ عدم اعتراض از سوی ذی نفع قطعیت یافته و یا از سوی مرجع تجدیدنظر صادر شده باشد.در اعاده دادرسی در امر حقوقی به استناد ماده ۴۳۲ ق.آ.د.م. ۱۳۷۹ دادگاهی که حکم قطعی را صادر نموده صلاحیت رسیدگی به درخواست اعاده دادرسی را دارد که در این مورد باید قائل به تفکیک گردید.

یعنی اگر دادگاه بدوی حکم قطعی را صادر نموده باشد همان دادگاه مرجع صالح به تقاضای اعاده دادرسی است که در صورت قبول درخواست به استناد تبصره ذیل ماده ۴۳۵ همان قانون رسیدگی ماهوی نموده و حکم مقتضی صادر کرده و این حکم تحت شرایط مذکور در مواد ۳۳۰ و ۳۳۱ قانون مورد بحث قابل تجدیدنظر می باشد.

لیکن چنان چه مرجع رسیدگی به درخواست اعاده دادرسی دادگاه تجدیدنظر استان باشد و به عبارت دیگر دادگاه اخیر حکم قطعی را صادر نموده باشد در صورت قبول درخواست اعاده دادرسی در ماهیت مبادرت به صدور رأی می نماید که رأی صادره به جز در موارد مذکور در ماده ۳۶۸ قانون مورد استناد قطعی و غیرقابل فرجامخواهی است.