احیاء اراضی موات و قانون مرجع تشخیص

این سند شامل خلاصه‌ای است که توسط مدل‌های زبانی (LLM) تولید شده است.

نظریه شماره 7/96/2328 مورخ 1396/09/28 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تاریخ احیاء اراضی موات و ارتباط آن با محدوده شهری و غیرشهری: قانون لغو مالکیت اراضی موات شهری و کیفیت عمران آن مصوب 1358 ناظر به اراضی موات شهری است و شامل اراضی موات خارج از محدوده شهری نمی‌شود. همچنین، قانون مرجع تشخیص اراضی موات مصوب 1365 مربوط به اراضی خارج از محدوده خدمات شهری است و بر آن نمی‌توان به ماقبل اثر قائل شد؛ بنابراین، برای احیاء اراضی، تاریخ و مقررات مربوط به هر محدوده باید بر اساس قوانین مشخص خود تفسیر و اعمال گردد.

استعلام

از آنجا که قانون لغو مالکیت اراضی موات شهری و کیفیت عمران آن مصوب سال 5/4/58 به لحاظ عنوان قانون ناظر به اراضی موات شهری بوده و شامل اراضی موات خارج از حوزه استحفاظی شهری نمی باشد لکن در مقدمه قانونی عبارت خارج آن منشاء شبه شده است که آیا چنانچه شخصی مدعی احیاء اراضی می باشد و به رأی هیات 7 نفر واگذاری زمین مبنی بر موات بودن اعتراض نماید و تقاضای ابطال رای هیات را بخواهد آیا ملاک احیاء و آبادی سال 58 است یا طبق قانون مرجع تشخیص اراضی موات و ابطال اسناد آن که مخصوص اراضی خارج از شهر است ملاک احیاء تاریخ 30/9/1365 می باشد.

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

قانون لغو مالکیت اراضی موات شهری و کیفیت عمران آن مصوب 5/4/1358 در مورد تاریخ موات اراضی، مربوط به اراضی موات شهری است و نیز ماده 3 قانون زمین شهری به طور صریح مربوط به همین اراضی است و دلیلی بر تسری هیچیک از آنها به زمین های خارج از محدوده وجود ندارد و چون قانون مرجع تشخیص اراضی موات و ابطال اسناد آن مصوب 30/9/1365 مربوط به زمین های خارج از محدوده خدمات شهری است و از طرفی دلیلی بر عطف به ماسبق شدن این قانون نیز به نظر نمی رسد و حسب مقررات ماده 4 قانون مدنی، اثر قانون نسبت به آتیه است و قانون نسبت به ماقبل خود اثر ندارد، مگر اینکه در خود قانون ترتیب خاصی برای موقع اجرا مقرر شده باشد و علاوه بر این ماده 143 این قانون نیز از جمله اسباب تملک اراضی را، احیاء این اراضی شناخته است.