عنوان بازنویسی‌شده

این سند شامل خلاصه‌ای است که توسط مدل‌های زبانی (LLM) تولید شده است.

نظریه شماره 7/98/1549 مورخ 1398/11/28 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره پرداخت دیات راننده مسبب حادثه در حوادث ناشی از وسایل نقلیه: بر اساس ماده 3 قانون بیمه اجباری خسارت وارد شده به شخص ثالث، دارنده وسیله نقلیه باید بیمه حوادثی حداقل به میزان دیه مرد مسلمان در ماه غیرحرام برای راننده مسبب حادثه اخذ کند. میزان خسارت قابل پرداخت به راننده مسبب حادثه معادل دیه فوت یا دیه و ارش جرح، و هزینه معالجه در صورت خسارت بدنی است. قانون‌گذار در خصوص میزان خسارت بدنی برای راننده مسبب حادثه قانونی خاص مقرر کرده و حکم تبصره ماده 9 را در این خصوص نپذیرفته است.

استعلام

احتراما نظر به ماده 10 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب 1395 در تعدد دیات راننده مسبب حادثه آیا قابل پرداخت می باشد یا خیر./ع

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

برابر ماده 3 قانون بیمه اجباری خسارت وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب 20/2/1395 دارنده وسیله نقلیه مکلف است برای پوشش خسارت های بدنی وارد شده به راننده ی مسبب حادثه، حداقل به میزان دیه مرد مسلمان در ماه غیر حرام بیمه حوادث اخذ کند. مبنای محاسبه ی میزان خسارت قابل پرداخت به راننده مسبب حادثه، معادل دیه فوت یا دیه و ارش جرح در فرض ورود خسارت بدنی به مرد مسلمان در ماه غیر حرام و هزینه معالجه آن می باشد. لذا قانون گذار در خصوص میزان خسارت بدنی قابل جبران راننده مسبب حادثه، حکم خاص مقرر کرده است و حکم مقرر در تبصره ی ماده 9 قانون یادشده نسبت به وی مجرا نمی باشد.