نظر مشورتی تفتیش و بازرسی منازل و حرمت مسکن

اصل ۲۲ ق.ا.ج.ا.ا. بر حفظ حرمت مسکن اشخاص تأ کید ورزیده و قانونگذار در مبحث تفتیش و بازرسی منازل و اماکن و... در مواد ۹۶ به بعد ق.آ.د.ک. ۱۳۷۸برای ورود و تفتیش منازل مقررات خاص پیش بینی کرده است که مفاداً حاکی از محدودیت مأ مورین کشف جرم و قضات برای مبادرت به این گونه اقدامات است و هر چند ممکن است که از مفهوم مخالف مقررات قسمت اخیر ماده ۲۴ قانون مرقوم استنباط شود که در جرایم مشهود، تفتیش منازل و به طریق اولی ورود به آنها، نیاز به اجازه مخصوص مقام قضایی ندارد. اما در امور کیفری نمی توان براساس مفاهیمی از قبیل وحدت ملاک یا مفهوم مخالف و نظیر آنها عمل و اتخاذ تصمیم کرد و قاضی در امور مذکور، مقید به نص صریح قانون است و مواردی را که قانون ساکت است، نمی توان حمل بر اذن و اجازه نمود و در مواد ناظر به جرم مشهود، قانونگذار حق ورود به منزل اشخاص برای مأ مورین بدون اذن مقام قضایی، قائل نشده، الاّ این که در بند ۵ ماده ۲۳ ق.آ.د.ک. ۱۳۷۸، صاحبخانه ورود آنان را به خانه خود تقاضا کند. بنا به مراتب در جرایم مشهود، ضابطین که در تعقیب متهم هستند، حق ورود به منازل را ندارند بلکه می باید منزل را که متهم وارد آن شده، تحت حفاظت قرار داده و به سریعترین وجه، اذن ورود از مقام قضایی تحصیل نمایند.