آماگ
۲۳ فروردین ۱۴۰۵، ۱۴:۰۲ویرایش ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، ۲۱:۴۴

توقیف منزل مسکونی و عدول از مستثنیات دین

آیا منزل مسکونی محکوم علیه قابل توقیف است؟ بررسی نظریه مشورتی درباره عدول از مستثنیات دین در اجرای احکام و توقیف ملک مسکونی.


این سند شامل خلاصه‌ای است که توسط مدل‌های زبانی (LLM) تولید شده است.


نظریه شماره 7/97/1540 مورخ 1397/05/16 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره عدول محکوم‌علیه از توقیف منزل مسکونی به عنوان مستثنیات دین: در این نظریه، سوال درباره این است که در صورتی که محکوم‌علیه منزل مسکونی خود را برای توقیف جهت استیفای دین معرفی کند و سپس از این معرفی عدول کند، آیا عدول وی معتبر است یا خیر. پاسخ نظریه مشورتی این است که اگر محکوم‌علیه رضایت خود را برای توقیف اعلام کرده باشد، به دلیل اینکه این اعلام رضایت به معنای اسقاط حق است که دیگر قابل بازگشت نیست، عدول بعدی وی نمی‌تواند اثری داشته باشد و عملیات اجرایی باید ادامه یابد.

استعلام

چنانچه محکوم علیه بابت بدهی منزل مسکونی خود را جهت توقیف و استیفای دین معرفی کند و اجرای احکام دستور توقیف ملک را صادر نماید و قرار ارجاع امر به کارشناس صادر شود و در زمان اجرای قرار کارشناسی محکوم علیه ممانعت نماید و از توقیف ملک عدول نماید (با توجه به مستثنیات دین بودن منزل مسکونی) آیا عدول وی مسموع است یا اینکه عملیات اجرایی ادامه یابد؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

هرگاه محکوم علیه رضایت خود مبنی بر توقیف یکی از مستثنیات دین را به دادگاه اعلام کرده باشد، با توجه به اینکه اعلام وی به معنای اسقاط حق است و حق پس از سقوط قابل اعاده نیست، بنابراین عدول بعدی وی قابل ترتیب اثر نمی باشد