سازش بر پرداخت حق کسب و پیشه در تخلیه

الف ـ چنانچه اعلام آمادگی موجر جهت پرداخت حق کسب یا پیشه یا تجارت مستأجر در قبال تخلیه مورد اجاره با اقبال خواهان مواجه و در میزان آن توافق نمایند موجبی برای رد دادخواست وجود ندارد بلکه دادگاه بایستی طبق مواد ۱۸۲ و ۱۸۴ ق.آ.د.م. ۱۳۷۹ مراتب و موضوع سازش طرفین و شرایط آن را از حیث تاریخ تخلیه تاریخ پرداخت حق کسب و پیشه یا تجارت مورد توافق و سایر کیفیات مربوطه، در صورتمجلس منعکس و به صدور گزارش اصلاحی مبادرت نماید. ب ـ صرف اعلام آمادگی موجر جهت پرداخت حق کسب و پیشه یا تجارت مستأجر حسب نظر کارشناس برای دادگاه ایجاد تکلیف نمی کند تا قرار ارجاع امر به کارشناس به منظور تعیین میزان حق کسب یا پیشه یا تجارت صادر کند مگر این که خواهان نیز با رسیدگی و ترتیب مزبور و تبعات آن موافق باشد. در این فرض هم با رسیدگی دادگاه به صدور گزارش اصلاحی منجر خواهد شد و یا به لحاظ عدم توافق طرفین نسبت به میزان حق کسب و پیشه یا تجارت که توسط کارشناس اعلام شده است دادگاه حسب ماده ۱۹ قانون روابط موجر و مستأجر مصوب ۱۳۵۶ برابر خواسته خواهان مبادرت به صدور حکم می نماید و لذا موجبی برای رد دادخواست نیست