مصوب ۱۳۷۰,۰۵,۰۸
با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده واحده - بیمه شدگان مشمول قانون تأمین اجتماعی که در راه به ثمر رساندن انقلاب اسلامی ایران از کار افتاده کلی شده یا به درجه شهادت نائل گردیده اند، از لحاظ نحوه محاسبه مستمری و شرایط استفاده از آن مشمول مقررات تبصره های ۳ و ۹ قانون راجع به برقراری مستمری درباره بیمه شدگانی که به علت همکاری با نیروهای مسلح شهید یا معلول شده یا می شوند، مصوب ۱۸ /۱۱ /۱۳۶۰ مجلس شورای اسلامی و اصلاحات و تغییرات بعدی آنها می باشند. تبصره ۱ – ما به التفاوت ناشی از شمول تبصره های فوق الذکر بر بیمه شدگان مزبور از تاریخ تصویب این قانون قابل پرداخت می باشد. تبصره ۲ - در مواردی که از سوی مراجع پیش بینی شده در لایحه قانونی مصوب ۲۶ /۶ /۱۳۵۸ گواهی لازم مبنی بر وقوع حادثه در جریان انقلاب اسلامی و به سبب آن صادر نشده باشد، تشخیص بنیاد شهید ملاک اقدام خواهد بود. تبصره ۳ - منظور از بیمه شدگان مذکور در این ماده واحده منحصراً بیمه شدگانی است که تا زمان وقوع این حادثه منجر به از کار افتادگی کلی یا شهادت ارتباط شغلی و استخدامی آنان با کارگاه مشمول قانون تأمین اجتماعی قطع نشده باشد. قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و سه تبصره در جلسه علنی روز سه شنبه مورخ هشتم مرداد ماه یکهزار و سیصد و هفتاد مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱۳ /۵ /۱۳۷۰ به تأیید شورای نگهبان رسیده است. رئیس مجلس شورای اسلامی - مهدی کروبی