نظریه مشورتی صلاحیت دادسرای ویژه روحانیت در رسیدگی به جرایم

منظور از کلیه جرایم عمومی روحانیون موضوع بند الف ماده ۱۳ آیین نامه دادسراها و دادگاه های ویژه روحانیت مصوب سال ۱۳۶۹ همه جرایمی است که از ناحیه شخص ملبس به لباس روحانیت ارتکاب می یابد، به عبارت دیگر تأ کید بر جرایم عمومی برای تفکیک این گونه جرایم از جرایم بند ب و ج و د، همان ماده یادشده که مثلاً اعمال خلاف شأ ن روحانیون را نیز مقرر داشته، بنابراین هر جرمی که از ناحیه شخص روحانی انجام شود، ابتدائاً باید در دادسراها و دادگاه های ویژه روحانیت مطرح و مورد رسیدگی قرار گیرد، مگر این که براساس تبصره ماده ۱۳ و مادتین ۱۴ و ۱۵ همان آیین نامه رسیدگی به سایر مراجع قضایی محول شده باشد.