مرور زمان عوارض و تغییر کاربری غیرمجاز اراضی؛ نظریه مشورتی ماده ۱۰۷

این سند شامل خلاصه‌ای است که توسط مدل‌های زبانی (LLM) تولید شده است.

نظریه شماره 1929/96/7 مورخ 1396/08/23 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره شرایط شمول مرور زمان بر عوارض در جرم تغییر کاربری غیرمجاز: در نظریه مشورتی به این نکته پرداخته شده که عوارض موضوع ماده 2 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها، با اصلاحات و الحاقات بعدی، ماهیت مجازات را ندارد و بنابراین از شمول ماده 107 قانون مجازات اسلامی مربوط به مرور زمان اجرای احکام و ماده 537 قانون آیین دادرسی کیفری در خصوص اجرای آرای قطعی خروج موضوعی دارد. در نتیجه، محکومیت به پرداخت عوارض در این موارد به عنوان یک مجازات تلقی نمی‌شود و مشمول مرور زمان نمی‌گردد. بنابراین، اجرای احکام کیفری تکلیفی در خصوص جمع‌آوری عوارض نداشته و سازمان‌های مربوطه باید از طرق قانونی دیگر اقدام نمایند.

استعلام

احتراما با عنایت به اینکه حسب نظریه های مشورتی به شماره 2086/95/7 مورخ 22/8/95 و شماره 529/95/7 مورخ 12/3/95 در مواردی که جرم تغییر کاربری غیرمجاز پس از مضی مدت زمان قانونی مجازات آن و قلع و قمع بنا مشمول مرور زمان می گردد چنانچه که در مواردی محکوم علیه علاوه بر جزای نقدی به پرداخت عوارض نیز محکوم گردد آیا محکومیت عوارض نیز به مانند قلع و قمع بنا در مرحله اجرای احکام مشمول مرور زمان می گردد یا خیر؟ چنانچه پاسخ منفی باشد آیا اجرای احکام باید رأسا نسبت به اخذ عوارض اقدام فرمایند یا اینکه سازمان مربوطه از طرق قانونی دیگر باید اقدام نمایند.

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

عوارض موضوع ماده ی 2 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها مصوب 31/3/1374 با اصلاحات و الحاقات بعدی، ماهیت مجازات را ندارد، در نتیجه از قلمرو شمول ماده ی 107 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 ناظر به شمول مرور زمان اجرای احکام قطعی و ماده ی 537 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 با الحاقات و اصلاحات بعدی (ناظر به اجرای آرای لازم الاجرایی دادگاه های کیفری، توسط معاونت اجرای احکام کیفری) خروج موضوعی دارد.