در ماده ۵۰۴ ق.م. به وضوح عدم جواز اجبار مستأ جر به خرابی بنا قید شده است، بنابراین بنایی که با موافقت موجر از سوی مستأ جر در مورد اجاره احداث گردیده، باقی خواهد ماند و طبعاً استفاده صاحب اعیانی از آن اولی و احق است؛ لذا فرض خلع ید مستأجر از بنای احداثی قابل قبول نمی تواند باشد و موجر فقط می تواند مال الاجاره و یا اجرت المثل زمین مورد اجاره را مطالبه نماید.
ظاهراً فرضی که در قسمت اخیر ماده ۵۰۴ ذکر شده ناظر به موردی است که مستأجر بعد از انقضای مدت اجاره تمایلی به ادامه رابطه استیجاری نداشته باشد. بنابراین تخلیه مورد اجاره بعد از انقضای مدت که مستلزم خلع ید مستأ جر از اعیانی و ماشین آلات منصوبه در عرصه مورد اجاره می باشد مجوز قانونی ندارد.
به نظر ۳۴۸۱/۷ ـ ۲۱/۴/۱۳۸۰ ا.ح.ق. مندرج در پاورقی ماده ۹۳ نیز رجوع شود.
