آییننامه اجرایی راهنمایی و رانندگی، موضوع ماده ۱۷ آیین نامه راهنمائی و رانندگی
مصوب وزارت دادگستری مورخه ۱۳۴۶/۰۲/۳۰، در حوزه حمل و نقل، در خصوص گواهینامه رانندگی
اطلاعات قانون
| نوع سند | مقرره |
|---|---|
| تاریخ تصویب | ۴۶/۰۲/۳۰ |
| تاریخ ابلاغ | ۴۶/۰۲/۳۰ |
| مرجع تصویب | وزیر کشور _ وزیر دادگستری |
| مرجع ابلاغ | وزیر دادگستری_ وزیر کشور |
| نشانی سند | مشاهده سند |
شماره ۷/۱۶۵۰ - ۱۳۴۶/۰۲/۳۰ ماده ۱۷ اصلاحی آئین نامه راهنمائی و رانندگی ماده ۱۷- گواهینامه رانندگی یکسانی داده میشود که علاوه بر شرط سن و داشتن سواد خواندن و نوشتن دارای بینائی و شنوائی کافی بوده و ازلحاظ اعضای بدن که مؤثر در رانندگی است ناقص نباشند. اعطای گواهینامه رانندگی برانندگان تراکتور و کمباین و مانند آنها که مخصوص کشاورزی است و همچنین رانندگان دوچرخه پائی و دوچرخه موتوری در صورت نداشتن سواد مجاز است. تبصره ۱- در صورتیکه متقاضی بدون استفاده از عینک یا سمعک یا هر دو و قدرت بینائی و شنوائی کافی نداشته باشد در گواهینامه رانندگی قید خواهد شد که متقاضی بدون عینک یا سمعک یا هر دو حق رانندگی ندارد. تبصره ۲- در صورتیکه متقاضی دارای نقص عضو مؤثر باشد یا گواهی دو نفر از افسران دائره آزمایش مرکز و گذراندن آزمایش های رانندگی در صورت قبولی میتواند با وسائل نقلیه مخصوص رانندگی نماید و در گواهینامه رانندگی نوع وسیله نقلیه مجاز برای رانندگی درج خواهد شد. وزیر دادگستری وزیر کشور