انتقال مال غیر و تعلیق اجرای حکم؛ قصاص و مصالحه سهم الارث بر اساس ماده ۳۵۲ قانون مجازات اسلامی

صورتجلسه نشست قضایی با موضوع بررسی توقف اجرای حکم در صورت ادعای بی اطلاعی متهم نسبت به حکم غیابی مورخ 1396/09/09 که در شهر مراغه برگزار شد.

پرسش

اگر حکم غیابی قطعی شده و نسبت به آن اجرائیه صادر گردیده باشد و محکوم علیه پس از جلب یا حضور در اجرای احکام مدنی مدعی بی اطلاعی از مفاد رأی باشد و این ادعا در صورت جلسه قید شود، آیا صرف ادعای عدم اطلاع مانع از بازداشت وی می باشد یا توقف اجرای حکم و عدم بازداشت مستلزم تقدیم دادخواست واخواهی و صدور گواهی قبولی دادخواست می باشد؟

نظر هیئت عالی

با توجه به تبصره یک ماده 306 ق.آ.د.م رأی غیابی که به محکوم علیه ابلاغ قانونی شده دارای اعتبار است و پس از انقضای مهلت قانونی قطعی شده و قابل اجرا می باشد و صرف ادعای عدم اطلاع از مفاد رأی، مانع اجرای حکم و ایضا بازداشت محکوم علیه نمی شود؛ بلکه توقف اجرای حکم نیاز به تقدیم دادخواست و صدور قرار قبولی واخواهی دارد.

نظر اکثریت

نظر به اینکه به موجب تبصره یک ماده 306 قانون آئین دادرسی مدنی در صورت عدم امکان ابلاغ واقعی به شخص محکوم علیه ابلاغ قانونی معتبر بوده و حکم غیابی پس از انقضای مهلت قانونی و قطعی شدن به موقع اجراء گذارده می شود و بازداشت محکوم علیه نیز یکی از مراحل اجرای حکم به شمار می رود لذا صرف ادعای بی اطلاعی از مفاد رأی مانع بازداشت نبوده و توقف عملیات اجرائی مستلزم تقدیم دادخواست واخواهی و صدور قرار قبول دادخواست می باشد.

نظر اقلیت

در مرحله اجرای حکم می بایست مفاد حکم و غیابی بودن آن به محکوم علیه تفهیم شود و چنانچه نامبرده مدعی عدم اطلاع از مفاد رأی مورد اجرا باشد بدون تقدیم دادخواست واخواهی اجرای حکم متوقف می گردد و محکوم علیه را نمی توان بازداشت کرد.