۵-مقصود از منزل مسکونی مذکور در بند الف ماده ۲۴ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی ۱۳۹۴، منزلی است که عرفا محل سکونت محکوم علیه تلقی شود و تشخیص مصداق به عهده مرجع قضایی مربوط است. بنابراین، چنانچه محکوم علیه، فاقد محل سکونت باشد و در سهم الارث خود که با فوت مورث به ارث رسیده، سکونت نماید و به بیان دیگر، مالک محل سکونت خود شده و سهم الارث وی از ملک مذکور در حد نیاز او و افراد تحت تکفل مشارالیه با رعایت شئونات عرفی باشد، در زمره مستثنیات دین است و نمی توان آن را توقیف کرد و به مزایده گذاشت.
۶ بهمن ۱۴۰۴، ۰۴:۴۶•ویرایش ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، ۲۱:۴۴
ممنوعالخروجی محکومعلیه طبق قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره ممنوعالخروجی محکومعلیه در مورد ملک مسکونی مستند به مواد ۲۳ و ۳ قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی ۱۳۹۴
۱-برابر ماده ۲۳ قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی ۱۳۹۴، مرجع اجرا کننده رأی باید به تقاضای محکومله، قرار ممنوعالخروجی محکومعلیه را صادر کند. بنابراین، اولاً با صرف تقاضای محکومله دادگاه مکلف به صدور قرار یاد شده است و حتی اگر محکومعلیه ظرف سی روز مقرر در ماده ۳ همان قانون، دادخواست اعسار خود را تقدیم کرده باشد، صدور قرار ممنوعالخروجی وی با تقاضای محکومله تکلیف دادگاه است. ثانیاً مطابق اصل، احکام صادره از تاریخ قطعیت قابلیت اجرا دارند. بنابراین، مقصود از عبارت " ثبوت اعسار محکومعلیه" مذکور در ماده ۲۳ یاد شده، صدور حکم قطعی است و در صورت تردید نیز باید به اصل رجوع کرد. بنابراین تا زمان قطعیت حکم اعسار، مرجع اجرا کننده رأی باید به تقاضای محکومله، قرار ممنوع الخروجی محکومعلیه را صادر کند.