مصوب ۱۳۱۰,۰۵,۲۶
با اصلاحات و الحاقات بعدی
در تکمیل و توضیح متحدالمال نمره (۷۹۵۱) مورخه ۹-۵ر۳۱۰ مندرجه در مجله شماره ۷۸۴ راجع بلزوم مطالبه قباله و بنچاق نظر باینکه بعضی از دوایر ثبت در اجرای مدلول متحدالمال مزبور دچار تردید شده و ممکن بود در نتیجه این تردید در پذیرفتن تقاضاهای ثبت املاک مشکلاتی تولید شود لهذا توضیحا مینویسد که غرض از متحدالمال مزبور این بود که قبل از مطالبه قباله و مدرک مالکیت در بدو امر بصرف استشهاد انهم از اشخاص مجهول الهویه تقاضای ثبت را نپذیرند و از کلیة مستدعیان ثبت و اظهار نامه دهندکان [دهندگان] مطابق دستور قانونی قباله و مدارک مالگیت [مالکیت] و تصرف مطالبه کنند و اکر [اگر] فرضا مستدعیان ثبت قباله و مدرکی نداشته باشند بایستی در ذیل تقاضا نامه ثبت یا اظهارنامه خودشان بنویسند که قباله و بنچاق مفقود شده و از بین رفته یا اساسا قباله در دست نبوده و مدرک مالکیت و تصرف منحصر باستشهادیست که بضمیمه تقاضا نامه یا اظهار نامه تقدیم میشود و شهادت شهود لازم نیست که بر مفقود شدن و یا از بین رفتن اسناد هم ناظر باشد بلکه همینقدر کافی خواهد بود که شهود بمالکیت و تصرف مستدعی ثبت شهادت دهند هویت و معروفیت شهادت دهندگان هم بایستی نزد مدیران ثبت یا مامورین تنظیم تقاضا نامه معلوم باشد بنحوی که خود اقایان مدیران ثبت استشهاد را معتبر و تقاضای ثبت را قابل قبول بدانند و اکر [اگر] هویت شهود مجهول باشد بایستی بابراز کننده راهنمائی کنند که استشهاد را بامضای معاریف و معتمدین محلی برساند. مدیرکل ثبت مملکتی کاظم سمیعی