آماگ
۷ بهمن ۱۴۰۴، ۰۹:۵۰ویرایش ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، ۲۱:۴۴

رأی وحدت رویه دیوان عالی کشور درباره ارث، وصیتنامه و تنفیذ

رأی وحدت رویه شماره ۱۵۳۶ مورخ ۱۳۳۸/۸/۳ هیأت عمومی دیوان عالی کشور درباره ارث و وصیت اقلیتهای مذهبی؛ مستند به ماده واحده مصوب ۳۱ تیرماه ۱۳۱۲ و ماده ۱۱۸۹ قانون مدنی صادر شده است.

رأی و‌حدت‌رو‌یه شماره ۱۵۳۶ ()-۱۳۳۸/۸/۳

تنفیذ وصیتنامه

دادنامه شماره ۱۵۷-۱۳۳۷/۴/۱ صادره ازدادگاه شهرستان کرمان برتنفیذ وصیتنامه منتسب به غلامرضا به جهاتی که اشعارمی‌گردد حکم قانونی محسوب نمی‌شود:

۱- غلامرضا باتوجه بر وصیتنامه مورد تنفیذ در دادگاه طبق حکم مزبورمشمول ماده واحده مصوب ۳۱ تیرماه ۱۳۱۲ مربوط به احوال ایرانیان غیرشیعه نیست واین گونه اشخاص باتوجه به متن وصیتنامه ملزم به پیروی ازقوانین و مقررات عمومی جاری در کشور ایران می‌باشند و رسیدگی به این وصیتنامه و اظهار نظر درباره آن ازطرف دادگاه برخلاف قانون مزبور و به موجب مورد ۲ از ماده ۵۵۹ قانون دادرسی مدنی  مخدوش است.

۲- به موجب ماده ۱۱۸۹ قانون مدنی هیچ‌یک از پدر و جد پدری نمی‌تواند با حیات دیگری برای مولی علیه خود وصی معین کنند و چون به موجب گواهینامه حصر وراثت که رونوشت آن پیوست نامه شماره ۱۶۴۷مورخ  ۱۳۳۷/۵/۱۸ثبت کرمان به ثبت کل و به وزارت دادگستری رسیده درپرونده بایگانی است زین‌العابدین پدرغلامرضا موصی متوفی برخلاف ماده ۱۱۸۹ قانون مدنی می‌باشد و از این جهت هم دادنامه شماره ۱۵۷ مورخ ۱۳۳۷/۴/۱ قانونی نمی‌باشد.

۳- به موجب ماده ۷۳ قانون امورحسبی درصورت قابل رسیدگی و اظهار نظربودن وصیتنامه دادگاه فقط می‌تواند وصایت وصی را تصدیق نماید و تنفیذ وصیتنامه از این جهت هم برخلاف این قانون است بنابه مراتب مزبور با تحقق انطباق درخواست دادستان دیوان کشور بر ماده ۴۳ قانون امورحسبی وقبول دادخواست دادستان ، رأی شماره ۱۵۷ مورخ ۱۳۳۷/۴/۱ قانونی نیست.