آماگ
۵ بهمن ۱۴۰۴، ۱۸:۰۶ویرایش ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، ۲۱:۴۴

اعلام تعارض آرا در عوارض تولید واحدهای صنعتی

رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری شماره ۸۳۵ درباره اعلام تعارض آرا در عوارض تولید، با محوریت شهرداری یزد و نحوه اخذ عوارض از واحدهای صنعتی و تولیدی

تاریخ: ۲۱/۱۲/۸۴ شماره دادنامه: ۸۳۵ کلاسه پرونده: ۸۱/۲۹۴

مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری.

شاکی: شهرداری یزد.

موضوع شکایت و خواسته: اعلام تعارض آراء صادره از شعب ۲ و ۵ تجدیدنظر و شعبه ۱۰ دیوان عدالت اداری.

مقدمه: الف-۱- شعبه دوم در رسیدگی به پرونده کلاسه ۷۹/۳۱۰ و ۷۸/۱۰۹ موضوع شکایت شرکت اتحادیه فخار یزد به طرفیت شهرداری یزد به خواسته ابطال رأی شماره ۷۷/۱۶۹ کمیسیون ماده ۷۷ قانون شهرداری به شرح دادنامه شماره ۵۱۵-۵۱۴ مورخ ۱۱/۳/۱۳۷۹ چنین رأی صادر نموده است، نظر به اینکه مشتکی عنه وفق مقررات اقدام به صدور رأی شماره ۷۷/۱۶۹ نموده و شاکی دلیل موجه و مستندی ارائه نداده است و با عنایت به رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان طی دادنامه شماره ۱۳۳ مورخ ۴/۵/۱۳۶۹ که وصول ۱۰% عوارض فخاری را قانونی دانسته است، اعتراض شرکت مذکور وارد نیست رأی به رد شکایت صادر و اعلام می‎گردد. الف-۲- شعبه پنجم تجدیدنظر در رسیدگی به پرونده کلاسه ۷۹/۹۴۷ موضوع تقاضای تجدیدنظر شرکت اتحادیه فخار یزد به خواسته تجدیدنظر در دادنامه شماره ۵۱۵-۵۱۴ مورخ ۱۱/۳/۱۳۷۹ صادره از شعبه دوم دیوان به شرح دادنامه شماره ۵۳۳ مورخ ۶/۵/۱۳۸۱ چنین رأی صادر نموده است، … نظر به اینکه شورای اسلامی شهر اجازه اعمال وظایف مقرر در ماده ۷۱ قانون تشکیلات و ظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور مصوب ۱۳۷۵ را فقط در محدوده قانونی شهر یزد دارا بوده و مصوبه ۱۱/۶۲۰۶۴۲ مورخ ۱/۴/۱۳۷۵ ریاست جمهوری مبنی بر اعمال اختیارات ماده ۴۳ قانون نحوه وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین نیز به شهرداریها اجازه وصول عوارض را در محدوده قانونی و حریم شهرها داده و برطبق تعاریف قانونی نقاط حریم هر شهر توسط شهرداری تهیه و پس از تصویب شورای اسلامی شهر و تایید وزیر کشور و وزیر مسکن (اختیارات ماده ۹۹ قانون شهرداری و ماده ۴ قانون تقسیمات کشوری) مشخص خواهد شد و شهرداری یزد مستندی در این خصوص ارائه ننموده و صرف وقوع روستای فهرج در حوزه ثبتی یزد اثبات در حریم بودن شرکت و حمل فعالیت ان را نمی‎نماید و نظر به اینکه کمیسیون ماده ۷۷ بدون تحقیق راجع به استحقاق شهرداری و منطبق با قانونی بودن ادعای مطالبه عوارض، مبادرت به صدور رأی نموده بنابراین با وارد دانستن اعتراض مدیر شرکت تجدیدنظر خواه، ضمن فسخ دادنامه شماره ۵۱۵ –۵۱۴ مورخ ۱۱/۲/۷۹ شعبه دوم دیوان حکم به نقض رأی ۷۷/۱۶۹ کمیسیون ماده ۷۷ شهرداری و رسیدگی مجدد در کمیسیون همعرض صادر می‎نماید. ب- شعبه دهم در رسیدگی به پرونده کلاسه ۷۵/۱۲۷۱ و ۷۵/۱۱۵۱ موضوع شکایت شرکت عالی سفالین یزد به طرفیت شهرداری یزد بـه خواسته، اعتراض نسبت به رأی قطعـی ۲۶۰-۷۵ مورخ ۳۱/۶/۱۳۷۵ کمیسیون ماده ۷۷ قانون شهرداری و تصمیمات شهرداری یزد به شرح دادنامه‎های ۹۴۷ و ۹۴۶ و ۹۴۵ مورخ ۱۳/۷/۱۳۷۶ چنین رأی صادر نموده است، عمده اعتراض عنوان شده دایر برغیر قانونی بودن وضع عوارض مورد مطالبه همچنین عدم تعلق عوارض بلحاظ استقرار کوره فخاری در خارج از حوزه استحفاظی و عدم ارائه خدمات از سوی شهرداری یزد و اینکه بند یک ماده ۳۵ قانون تشکیلات

شوراهای اسلامی کشور ناظر به تعیین عوارض بر مبنای خدمات ارائه شده می‎باشد با عنایت به مفاد دادنامه شماره ۱۳۳ مورخ ۴/۵/۱۳۶۹ هیأت عمومی دیوان موثر در مقام به نظر نمی‎رسد. بنابمراتب فوق و بررسی کلیه سوابق امر تخلفی از قوانین و مقررات مشهود نیست و شکایت وارد به نظر نرسیده و رد می‎شود. ج-۱- شعبه بیست و یکم دیوان در رسیدگی به پرونده کلاسه ۷۸/۱۶۹ موضوع شکایت شرکت سفالین آجران یزد به طرفیت، شهرداری یزد به خواسته اعتراض به اقدامات خلاف قانون شهرداری یزد در خصوص اخذ عوارض از کارخانه تولید آجر سفالین به شرح دادنامه شماره ۳۱۹ مورخ ۱۵/۴/۱۳۷۹ چنین رأی صادر نموده است، چون اخذ عوارض ملازمه با ارائه خدماتی داشته که شهرداری هیچگونه خدماتی در این رابطه به شرکت شاکی نداده است. نتیجتاً اقدام شهرداری یزد را در مطالبه عوارض ۱۰% فخاری مربوط به سالهای ۷۲ لغایت ۷۴ از وجاهت قانونی برخوردار ندانسته با تشخیص موجه بودن موضوع خواسته حکم به ورود شکایت صادر می‎گردد. ج-۲- شعبه دوم تجدیدنظر در رسیدگی به پرونده ۷۹/۱۱۹۰ موضوع تقاضای تجدیدنظر شهرداری یزد به خواسته تجدیدنظر در دادنامه شماره ۳۱۹ مورخ ۱۵/۴/۱۳۷۹ صادره از شعبه بیست و بیست و یکم دیوان به شرح دادنامه شماره ۶۴۵ مورخ ۲۳/۵/۱۳۸۱ چنین رأی صادر نموده است، نظر به اینکه شهرداری تکلیفی در ارائه خدمات عمومی در خارج از محدوده قانونی شهر ندارد، بنابراین تمسک به تبصره ۲ ماده ۴ قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری که در مقام تعریف حوزه شهری بر اساس نقاط تابع حوزه ثبتی و عرفی واحد وضع شده است و مطالبه عوارض از کارخانجات واقع در خارج از محدوده قانونی شهر خلاف هدف و حکم مقنن در باب وضع و وصول و مصرف عوارض می‎باشد و عنایت به اینکه دادنامه تجدیدنظر خواسته بر این اساس و علل و جهات و دلائل مقیده در آن اصدار یافته و اشکالی بر آن به نظر نمی‎رسد، بنابراین با رد تجدیدنظر خواهی دادنامه تجدیدنظر خواسته عیناً تایید و استوار می‎گردد. هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تـاریخ فـوق با حضـور رؤسـای شعب بـدوی و رؤسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رأی می‎نماید.

رأی هیأت عمومی

احکام مقنن در باب جواز تصویب و اخذ عوارض توسط شورای اسلامی شهرها و شهرداریها از جمله به شرح مقرر در بند یک ماده ۳۵ قانون تشکیلات شوراهای اسلامی کشور مصوب ۱۳۶۱ منوط به ارائه خدمات شهری در محدوده شهرها و حریم قانونی آنها می‎باشد و متضمن اجازه اخذ عوارض از واحدهای مختلف تولیدی، صنعتی، خدماتی و غیره مستقر در خارج از حریم قانونی شهرها نیست. بنابراین دادنامه ‎های ۵۳۳ مورخ ۶/۵/۱۳۸۱ شعبه پنجم تجدیدنظر و ۶۴۵ مورخ ۲۳/۵/۱۳۸۱ شعبه دوم تجدیدنظر در حدی که مفید این معنی می‎باشد موافق اصول و موازین قانونی تشخیص داده می‎شود. این رأی به استناد قسمت اخیر ماده ۲۰ اصلاحی قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع ذیربط در موارد مشابه لازم الاتباع است./

رئیس هیأت عمومی دیوان عدالت اداری

علی رازینی