آماگ
۲۳ فروردین ۱۴۰۵، ۱۴:۰۲ویرایش ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، ۲۱:۴۴

نظریه مشورتی اعتبار شهادتنامه در برابر سند رسمی (ماده ۱۲۸۵ قانون مدنی)

بررسی نظریه مشورتی در خصوص اعتبار شهادتنامه در برابر سند رسمی؛ تشریح احراز شرایط شهود بر اساس ماده ۲۴۱ قانون آیین دادرسی مدنی، ماده ۱۲۸۵ قانون مدنی و ماده ۱۷۷ قانون مجازات اسلامی.

نظریه شماره 7/97/2044 مورخ 1398/02/02 اداره کل حقوقی قوه قضاییه: اولاً: مقررات ماده 1285 قانون مدنی ناظر بر تعیین اعتبار شهادت­نامه در دادگاه و منظور از آن بیان این معنی است که شهادت­نامه ولو اینکه نزد سردفتر اسناد رسمی تنظیم شده باشد، اعتباری مساوی با اعتبار سند رسمی نخواهد داشت و صرفاً همان ارزش شهادت را خواهد داشت که تعیین ارزش آن طبق ماده 241 قانون آیین دادرسی مدنی با دادگاه است. در نتیجه در صورت ادعای عدم وجود شرایط قانونی شهود در دادگاه توسط کسی که شهادت­نامه علیه او ابراز شده، دادگاه مکلف به رسیدگی به موضوع خواهد بود. ثانیاً: احراز شرایط ذکر شده در قانون برای شهود به عهده دادگاه است و سردفتر در این زمینه تکلیفی ندارد. لکن سردفتر باید هنگام تنظیم و ثبت سند شهادت­نامه، تمام مقررات قانونی راجع به ثبت سند را رعایت کند. ثالثاً: شهادت­نامه در حدودی که قانون تعیین کرده دارای اعتبار است و مقررات ماده 1285 قانون مدنی و ماده 177 قانون مجازات اسلامی نافی اعتبار آن نیست. با تذکر اینکه شهادت­نامه هرچند در دفتر اسناد رسمی تنظیم شده باشد در حدی نیست که برای قاضی دادگاه الزام­آور باشد./ت