رأی شماره ۳۷۶۲۲۵ هیأت تخصصی کار، بیمه و تأمین اجتماعی دیوان عدالت اداری با موضوع: رد شکایت ابطال آیین نامه ایمنی امور پیمانکاری مصوب ۱۳۸۹/۳/۵ و دستورالعمل اجرایی آیین نامه ایمنی امور پیمانکاری مصوب ۱۳۹۰/۱۲/۲۸ وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی

هیأت تخصصی کار، بیمه و تأمین اجتماعی * شماره پرونـده: هـ ت/۰۲۰۰۶۰۱ - ۲۰۰۵۸۰ * شماره دادنامه سیلور: ۱۴۰۴۳۱۳۹۰۰۰۰۳۷۶۲۲۵   تاریخ: ۱۴۰۴/۰۲/۱۶ * شاکی: آقای سیامک صابونچی * طرف شکایت: وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی * موضوع شکایت و خواسته: ابطال آیین نامه ایمنی امور پیمانکاری مصوب ۱۳۸۹/۳/۵ و دستورالعمل اجرایی آیین نامه ایمنی امور پیمانکاری مصوب ۱۳۹۰/۱۲/۲۸ وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ * شاکی دادخواستی به طرفیت وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی به خواسته فوق الذکر به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می باشد: آیین نامه ایمنی امور پیمانکاری وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی هدف: به استناد مواد ۱۳، ۸۵ و ۹۱ قانون کار جمهوری اسلامی ایران هدف از تهیه این آیین نامه عبارتست از: ٭ تعریف الزامات ایمنی (که باید توسط پیمانکار در محیط های کار رعایت گردد) ٭ تدوین یک استراتژی برای مدیریت پیشگیرانه ایمنی پیمانکاران ٭ توجه به قوانین و مقررات ایمنی در فعالیت های پیمانکاری ٭ ایجاد روشی برای پایش عملکرد ایمنی آنها و تشریح مدیریت ایمنی پیمانکاران به منظور بهبود مستمر عملکرد ایمنی پیمانکاران در تمام فعالیت های محوله ٭ ایمن سازی محیط کار و کاهش حوادث ناشی از کار به منظور صیانت از نیروی انسانی و منابع مادی کشور دامنه کاربرد این آیین نامه تمام فعالیت های پیمانکاری در کشور را که مشمول قانون کار جمهوری اسلامی ایران می شوند تحت پوشش قرار می دهد. فصل اول: تعاریف کارفرما/مقاطعه دهنده: شخص حقیقی یا حقوقی است که اجرای عملیات موضوع پیمان را براساس اسناد و مدارک پیمان به پیمانکار واگذار می نماید، در ضمن نمایندگان ایشان در حکم کارفرما می باشند. پیمانکار/مقاطعه کار شخص حقیقی یا حقوقی ذیصلاحی است که براساس اسناد و مدارک پیمان، مسئولیت اجرای عملیات پیمان را به عهده می گیرد. قرارداد/پیمان: پیمانی است مکتوب فی مابین کارفرما با پیمانکار اصلی یا پیمانکار اصلی با پیمانکاران فرعی یا مابین پیمانکاران فرعی با یکدیگر که بیان کننده تعهدات و التزام طرفین قرارداد در موضوع پیمان آنان است. در قرارداد پیمانکاری مواردی از قبیل مشخصات طرفین قرارداد، موضوع، مبلغ، مدت پیمان، تعهدات و اختیارات کارفرما و پیمانکار و فسخ یا خاتمه پیمان مشخص می شود. پیمانکار اصلی: شخص حقیقی یا حقوقی ذیصلاحی است که براساس اسناد و مدارک پیمان به عنوان مجری اصلی موضوع پیمان شناخته می شود. پیمانکار فرعی: شخص حقیقی یا حقوقی ذیصلاحی است که پیمانکار اصلی با وی برای انجام بخشی از امور، قرارداد منعقد نموده و پیمانکار مربوطه ملزم به اجرای تعهدات براساس اسناد و مدارک موضوع پیمان می باشد. صاحب کار: شخصی است حقیقی یا حقوقی که مالک یا قائم مقام قانونی مالک کارگاه بوده و انجام یک یا چند نوع از عملیات یا فعالیت کارگاه را به یک یا چند پیمانکار محول می نماید که در این حالت مطابق تعریف بند اول کارفرما یا مقاطعه دهنده نامیده می شود، و در صورتی که خود رأساً یک یا تعدادی کارگر را در کارگاه متعلق به خود بر طبق ماده ۲ قانون کار به کارگمارد از نظر این قانون کارفرما محسوب می گردد. فصل دوم: مقررات ماده۱ـ مطابق ماده ۱۳ قانون کار مقاطعه دهنده (کارفرما) مکلف است قرارداد خود را با مقاطعه کار (پیمانکار) به نحوی منعقد نماید که در آن مقاطعه کار (پیمانکار) متعهد گردد که تمامی مقررات قانون کار و آیین نامه های مربوط به این قانون را در مورد کارکنان خود اعمال نماید. ماده۲ـ پیمانکاران می بایست صلاحیت انجام کار خود را از نظر ایمنی از وزارت کار و امور اجتماعی اخذ نمایند. تبصره ـ نحوه تأیید صلاحیت پیمانکاران در دستورالعمل اجرایی که به همین منظور توسط شورای عالی حفاظت فنی تدوین می گردد، لحاظ خواهد شد. ماده۳ـ کارفرما بایستی با پیمانکارانی قرارداد منعقد نماید که صلاحیت انجام کار آنان از نظر ایمنی توسط وزارت کار و اموراجتماعی تأیید شده باشد. ماده۴ـ پیمانکاران اصلی و فرعی مکلفند کلیه قوانین و مقررات، آیین نامه ها و دستورالعمل های حفاظت فنی و بهداشتی کار را در طول عملیات پیمان رعایت نمایند. ماده ۵ ـ کلیه مسئولیت ها و تعهدات طرفین پیمان در مورد ایمنی باید صراحتاً در متن قرارداد لحاظ گردد. ماده۶ ـ در هنگام عقد قرارداد لازم است هزینه های مربوط به امور ایمنی محاسبه و در متن قرارداد لحاظ نموده و پیمانکار از ابتدای قرارداد با نظارت کارفرما موظف به اجرای آن گردد. ماده۷ـ در هـنگام عقدقرارداد پیمانکاری لازم است امکانات و منابع مورد نیاز برای انجام اقدامات کنترلی و پیشگیرانه مرتبط با ایمنی حسب مورد توسط طرفین تأمین گردد. ماده۸ ـ کارفرما می بایست بر ارائه آموزشهای مورد نیاز در زمینه های ایمنی از طریق مراجع ذیصلاح به پرسنل تحت پوشش پیمانکاران اصلی و فرعی با توجه به نوع فعالیت، نظارت نماید. ماده۹ـ کارفرما مکلف است با توجه به قوانین و آیین نامه های موجود و مفاد قرارداد فی مابین، بر عملکرد ایمنی کلیه پیمانکاران خود نظارت نماید. ماده۱۰ـ هرگاه صاحب کار اجرای کلیه عملیات پیمان را از ابتدا تا پایان کار کلاً به یک پیمانکار محول نماید، پیمانکار مسئول اجرای مقررات مرتبط با حفاظت فنی و ایمنی در کارگاه خواهد بود. ماده۱۱ـ هرگاه پیمانکار اصلی با موافقت کارفرما اجرای قسمت های مختلف عملیات پیمان را مطابق مفاد قراردادی به پیمانکار یا پیمانکاران دیگر محول نماید، هر پیمانکار در محدوده پیمان خود مسئول اجرای کلیه مقررات مرتبط بوده و پیمانکار اصلی مسئول نظارت و ایجاد هماهنگی بین آن ها خواهد بود. ماده۱۲ـ هرگاه صاحب کار اجرای عملیات پیمان را به پیمانکاران مختلف محول نماید، هر پیمانکار در محدوده پیمان خود، مسئول اجرای مقررات مرتبط خواهد بود و صاحب کار مسئول ایجاد هماهنگی بین آن ها می باشد. ماده۱۳ـ پیمانکاران ملزم به ثبت آمار و ارایه گزارش حوادث ناشی از کار به کارفرما جهت ارسال به اداره کار و اموراجتماعی محل مطابق دستورالعمل اجرای تبصره یک ماده ۹۵ قانون کار جمهوری اسلامی ایران می باشند. این آیین نامه مشتمل بر ۲ فصل و ۱۳ ماده به استناد مواد ۸۵، ۹۱ قانون کار جمهوری اسلامی ایران در جلسه مورخ ۱۳۸۸/۱۲/۳ شورای عالی حفاظت فنی تدوین و در تاریخ ۱۳۸۹/۳/۵ به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی رسیده است. دستورالعمل اجرایی آیین نامه ایمنی امور پیمانکاری این دستورالعمل به استناد تبصره ماده ۲ آیین نامه ایمنی امور پیمانکاری که در تاریخ ۱۳۸۸/۱۲/۳ توسط شورای عالی حفاظت فنی تدوین و در تاریخ ۱۳۸۹/۳/۵ به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی رسیده، تهیه گردیده است. ۱ـ تعاریف: ۱ـ۱ـ متقاضی: شخص حقیقی یا حقوقی است که دارای تاییدیه صلاحیت لازم از مراجع قانونی بوده و بر اساس اسناد و مدارک پیمان، به عنوان پیمانکار، مسئولیت اجرای مفاد پیمان را بر عهده دارد. ۲ـ۱ـ تشخیص صلاحیت: روندی است که در آن کار پیمانکار از نظر ایمنی مورد بررسی و ارزیابی قرار می گیرد. ۳ـ۱ـ کمیته تشخیص صلاحیت: این کمیته متشکل از افراد زیر می باشد: الف) معاون روابط کار اداره کل تعاون،کار و رفاه اجتماعی استان به عنوان رئیس کمیته ب) بازرس کار منتخب و دبیر جلسه ج) رئیس مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت فنی و بهداشت کار استان و در صورت نبودن مرکز در استان یکی از بازرسان کار استان به انتخاب مدیر کل د) نماینده کانون انجمن های صنفی کارفرمایی استان هـ) نماینده تشکل های کارگری استان با اولویت نماینده انجمن صنفی مسئولین ایمنی کمیته های حفاظت فنی و بهداشت کار استان تبصره۱: در صورتی که استان فاقد نمایندگان مورد اشاره در بندهای (د ـ وـ هـ) باشد اعضای مذکورتوسط کانون عالی مربوطه ظرف مدت یک ماه پس از مکاتبه بایستی معرفی گردند و در صورت عدم معرفی در مدت مذکور، افراد توسط مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان انتخاب می گردند. تبصره۲: رای کمیته تشخیص صلاحیت، تا ظرف مدت ۱۵ روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر می باشد. ۴ـ۱ـ کمیته تجدیدنظر: این کمیته متشکل از افراد زیر می باشد: الف) مدیر کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان ب) رئیس بازرسی کار استان ج) رئیس کانون انجمن های صنفی کارفرمایی استان تبصره: آراء کمیته تجدیدنظر پس از صدور، قطعی و لازم الاجرا می باشد. ۵ ـ۱ـ گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی: مدرکی است که بر اساس مقررات آیین نامه ایمنی امور پیمانکاری به منظور اعلام صلاحیت ایمنی متقاضی، از سوی کمیته صادر می گردد. گواهینامه مذکور شامل مشخصات زیر می باشد: الف) نام شخص حقیقی/ حقوقی ب) نام ونام خانوادگی و کد ملی شخص حقیقی/ مدیر عامل ج) شماره و تاریخ ثبت و شناسه شرکت (حقوقی) د) آدرس وکد پستی هـ) تلفن ثابت، همراه، دورنگار و پست الکترونیکی پیمانکار و) زمینه فعالیت پیمانکار طبق موارد مندرج در برگه صلاحیت پیمانکاری و یا کارت پیمانکار شخص حقیقی ز) مدت اعتبار گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی ق) درج شرایط ابطال و تعلیق گواهینامه، زمان ارائه مدارک مربوطه جهت تمدید گواهینامه و بند ۲ـ۴ دستورالعمل در پشت گواهینامه تبصره۱: این گواهینامه با امضای مدیر کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان، به مدت ۲ سال از تاریخ صدور، معتبر خواهد بود. تبصره۲: انجام کار در استان های غیراز استان صادرکننده گواهینامه مذکور منوط به اطلاع کتبی به اداره کل تعاون کار و رفاه اجتماعی استان محل فعالیت می باشد. ۲ـ مدارک مورد نیاز جهت اخذ گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی: الف) تصویر گواهی تایید صلاحیت پیمانکاری از مراجع ذی صلاح ب) سوابق کاری پیمانکار (درصورت داشتن سوابق) ج) تصویر گواهی آموزش ایمنی کارفرمایان، کارگران و کارآموزان در رشته مربوطه وفق مفاد آیین نامه آموزش ایمنی کارفرمایان،کارگران و کارآموزان د) فهرسـت تجهیزات و لوازم ایمنی متناسب با نوع کار در صورت وجود طبق قرارداد/ پیمان هـ) تصویر شناسنامه و کارت ملی (برای مدیرعامل شخص حقوقی و کارفرمای حقیقی) و آدرس پستی دفتر مرکزی پیمانکار ۳ـ روند اجرایی تایید صلاحیت ایمنی: الف) درخواست صدور گواهی تایید صلاحیت ایمنی از طرف پیمانکار و یا نماینده قانونی وی ب) ارائه مدارک مورد نیاز (مطابق بند ۲ دستورالعمل) جهت صدور گواهی تایید صلاحیت ج) بررسی مدارک ارائه شده د) بازدید از تجهیزات و امکانات ایمنی پیمانکار و ارائه گزارش به کمیته توسط بازرس کار، (درصورت وجود پیمان یا قرارداد) هـ) در صورت کامل نبودن مدارک و شرایط، اعلام به متقاضی جهت رفع نقص و) صدور گواهی تایید صلاحیت ایمنی بنا به تشخیص کمیته تبصره: تشکیل پرونده برابر دستورالعمل های ابلاغی از سوی اداره کل بازرسی کار قابل واگذاری به انجمن صنفی مربوطه یا کانون و یا انجمن صنفی مسئولین ایمنی کمیته های حفاظت و بهداشت کار استان می باشد. ۴ـ مقررات عمومی: ۱ـ۴ـ پیمانکار مکلف است در صورت عقد قرارداد/ پیمان جدید و یا تغییر در شرایط پیمان، قبل از شروع به کار، یک نسخه از تصویر مفاد پیمان را به اداره کل تعاون کار و رفاه اجتماعی استان تحویل نماید. ۲ـ۴ـ پیمانکار مکلف است حداکثر ۲ ماه قبل از انقضای مدت اعتبار گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی، نسبت به تحویل مدارک مورد نیازجهت تمدید آن اقدام نماید. ۳ـ۴ـ مسئولیت کارفرما و پیمانکار در خصوص انجام امور ایمنی و هزینه های مربوط به آن باید در مفاد قرارداد/ پیمان به صراحت ذکرگردد. ۵ ـ موارد ابطال و تعلیق گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی: ۱ـ ۵ ـ ابطال: در موارد زیر گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی بنا به تشخیص کمیته صلاحیت باطل می گردد: الف) پایان یافتن مدت اعتبار گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی ب) بروز حادثه منجر به فوت در اثر عدم رعایت موارد ایمنی از طرف پیمانکار حسب رای نهایی مراجع قضایی ج) بعد از ابلاغ ۳ بار اخطار کتبی به پیمانکار مربوطه از طرف اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی در موارد زیر: ۱ ـ عدم رعایت آیین نامه های حفاظت و بهداشت کار و مقررات قانون کار (بنا به گزارش بازرس کار)   ۲ـ افزایش آمار حوادث در کارگاه مربوطه بنا به گزارش بازرس کار و یا سایر مراجع ۳ـ عدم استفاده از وسایل و تجهیزات حفاظت فردی متناسب با نوع کار در تمامی مراحل فعالیت ۲ـ ۵ ـ تعلیق: در صورت عدم ارائه تصویر قرارداد/ پیمان جدید، تایید صلاحیت ایمنی پیمانکار به مدت ۶ ماه به حالت تعلیق در می آید. این دستورالعمل در ۵ بند و ۶ تبصره در جلسه مورخ ۱۳۹۰/۱۱/۱۷ توسط شورای عالی حفاظت فنی تدوین و در تاریخ ۱۳۹۰/۱۲/۲۸ به تصویب وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی رسید. وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی ـ عبدالرضا شیخ الاسلامی گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی در اجرای تبصره ماده ۲ آیین نامه ایمنی امور پیمانکاری، مصوب ۱۳۸۸/۱۲/۳  شورای عالی حفاظت فنی،به شخص حقیقی/ حقوقی ................................................. با مشخصات زیر: ۱ـ نام مدیر عامل/ فرد حقیقی ۲ـ کد ملی مدیر عامل/ فرد حقیقی ۳ـ آدرس وکدپستی ۴ـ تلفن ثابت، همراه، دورنگار و پست الکترونیکی ۵ ـ شماره و تاریخ ثبت وشناسه شرکت (حقوقی) با موضوع فعالیت در زمینه زیر: در کمیته تشخیص صلاحیت ایمنی استان مورد تایید قرار گرفت. این گواهینامه به مدت ۲ سال از تاریخ صدور اعتبار دارد. مدیر کل تعاون،کار و رفاه اجتماعی پشت گواهینامه شرایط ابطال و تعلیق گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی: ابطال: الف) پایان یافتن مدت اعتبار گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی ب) بروز حادثه منجر به فوت در اثر عدم رعایت موارد ایمنی از طرف پیمانکارحسب رای نهایی مراجع قضایی ج) بعد از ۳ بار ابلاغ کتبی به پیمانکار مربوطه از طرف اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی در موارد زیر: ۱ ـ عدم رعایت آیین نامه های حفاظت و بهداشت کار و مقررات قانون کار بنا به گزارش بازرس کار ۲ـ افزایش آمار حوادث در کارگاه مربوطه بنا به گزارش بازرس کار و یا سایر مراجع ۳ـ عدم استفاده از وسایل و تجهیزات حفاظت فردی متناسب با نوع کار در تمامی مراحل فعالیت تعلیق: در صورت عدم ارائه تصویر قرارداد/ پیمان جدید، تایید صلاحیت ایمنی پیمانکار به مدت ۶ ماه به حالت تعلیق در می آید. توجه: الف) پیمانکار مکلف است حداکثر ۲ ماه قبل از انقضای مدت اعتبار گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی، نسبت به تحویل مدارک مورد نیازجهت تمدید آن اقدام نماید. ب) اخذ گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی پیمانکار، رافع مسئولیت های نامبرده در قبال سیستم های کار نبوده و پیمانکار مکلف است در همه حال نسبت به رعایت قوانین، مقررات، آیین نامه ها و دستورالعمل های ایمنی مصوبات شورای عالی حفاظت فنی و سایر قوانین و مقررات جاری کشور اقدام نماید. *دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت: ۱ـ با توجه به تعریف «فرد صنفی» به شرح مقرر در ماده ۲ قانون اصلاح قانون نظام صنفی کشور (مصوب ۱۳۹۲)، پیمانکاران (به لحاظ ارایه خدمات از جمله خدمات فنی)، جزو افراد صنفی قرار می گیرند و بر اساس ماده ۱۷ قانون فوق، مکلف به رعایت قوانین و مقررات حفاظتی و ایمنی هستند؛ به همین جهت، نظارت بر انجام تکالیف آنها (به موجب بند «ز» ماده ۳۷ این قانون)، از وظایف اتاق اصناف شهرستانها می باشد: در حالیکه ماده ۹ آیین نامه ایمنی امور پیمانکاری، این نظارت را بر عهده کارفرما نهاده است، به همین جهت با قانون فوق، مغایرت دارد. ۲ـ ماده ۱۰۶ قانون کار (مصوب ۱۳۶۹) بیان می دارد: آیین نامه های اجرایی مربوط به این فصل (فصل حفاظت فنی و بهداشت کار) با پیشنهاد مشترک وزارت کار و وزارت بهداشت به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید. با این حال، شورای عالی حفاظت فنی (با استناد به مواد ۸۵ و ۸۶ قانون)، اقدام به تدوین آیین نامه ایمنی امور پیمانکاری نمود و این آیین نامه را تنها به تصویب وزیر کار رسانده است؛ در حالیکه با توجه به تصریح ماده ۱۰۶ قانون کار این آیین نامه باید توسط دو وزارتخانه کار و بهداشت، تدوین و به تصویب هیأت وزیران می رسیده است. علاوه بر این شورای عالی حفاظت فنی در اقدامی مشابه (بدون توجه به ماده ۱۰۶ قانون کار)، دستورالعمل اجرایی آیین نامه ایمنی امور پیمانکاری را تهیه و تنها به امضاء و تصویب وزیر کار رسانیده است. بنابراین با توجه به اینکه در تدوین و تصویب دو مقرره فوق، ماده ۱۰۶ قانون کار نادیده گرفته شده است: این دو مقرره قابل ابطال هستند. ۳ـ آیین نامه ایمنی امور پیمانکاری با ماده ۳ قانون کار در خصوص تعریف کارفرما مغایرت دارد؛ به همین جهت قابل ابطال است. * در پاسخ به شکایت مذکور، مدیر کل حقوقی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی به طور خلاصه توضیح داده است که: ۱ـ استناد به قانون اصناف، فاقد وجاهت قانونی است، زیرا در حالی که قانون کار، یک قانون عام الشمول است که کلیات را بیان داشته است: هر مؤسسه و نهادی می تواند در چارچوب کلیات بیان شده در قانون کار، مقررات ایمنی خاص خود را هم داشته باشد، مانند مقررات اکتشاف و استخراج نفت و یا معادن. ۲ـ در مورد ایراد دوم شاکی، خوانده بیان داشته است: اگرچه بر اساس ماده ۱۰۶ قانون کار، تهیه دستورالعملها و آیین نامه های اجرایی فصل چهارم قانون کار (با موضوع حفاظت فنی)، منوط به پیشنهاد مشترک وزارت کار و وزرات بهداشت است اما بر اساس ماده ۸۶ همین قانون، شورای عالی حفاظت فنی، مسئول تهیه موازین و آیین نامه های حفاظت فنی شده است. با توجه به اینکه آیین نامه های حفاظت فنی با آیین نامه های اجرایی موضوع ماده ۱۰۶ قانون کار متفاوت هستند، مغایرتی در این خصوص وجود ندارد. علاوه بر این ماده ۹۱ قانون کار، کارفرمایان را مکلف به تبعیت از مصوبات شورای عالی حفاظت فنی دانسته است و در ماده ۱۷۶ قانون کار برای عدم رعایت آن ضمانت اجرا تعیین کرده است که این موضوع دلالت بر صلاحیت شورای عالی حفاظت فنی در این زمینه و اعتبار مصوبات آن دارد. *پرونده کلاسه ۰۲۰۰۵۸۰ و ۰۲۰۰۶۰۱ هـ ت با موضوع "ابطال آیین نامه ایمنی امور پیمانکاری مصوب ۱۳۹۸/۳/۵ "در جلسه هیأت تخصصی کار، بیمه و تأمین اجتماعی مطرح و به شرح ذیل رأی صادر شد: رأی هیأت تخصصی کار، بیمه و تأمین اجتماعی دیوان عدالت اداری موجب ماده ۱۳ قانون کار مصوب سال ۱۳۶۹ در مواردی که کار از طریق مقاطعه انجام می یابد، مقاطعه دهنده مکلف است قرارداد خود را با مقاطعه کار به نحوی منعقد نماید که در آن مقاطعه کار متعهد گردد که تمامی مقررات این قانون را در مورد کارکنان خود اعمال نماید و بر اساس ماده ۸۵ این قانون برای صیانت نیروی انسانی و منابع مادی کشور رعایت دستورالعملهایی که از طریق شورای عالی حفاظت فنی (جهت تأمین حفاظت فنی) تدوین می شود، برای کلیه کارگاهها کارفرمایان، کارگران و کارآموزان الزامی است و بر مبنای ماده ۹۱ قانون یاد شده، کارفرمایان و مسؤولان کلیه واحدهای موضوع ماده (۸۵) این قانون مکلفند براساس مصوبات شورای عالی حفاظت فنی برای تأمین حفاظت و سلامت و بهداشت کارگران در محیط کار، وسایل و امکانات لازم را تهیه و در اختیار آنان قرار داده و چگونگی کاربرد وسایل فوق الذکر را به آنان بیاموزند و درخصوص رعایت مقررات حفاظتی و بهداشتی نظارت نمایند. همچنین بر اساس ماده ۸۶ این قانون، شورای عالی حفاظت فنی مسؤول تهیه موازین و آیین نامه های حفاظت فنی بوده و بر اساس تبصره (۱) این ماده، پیشنهادات شورا به تصویب وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی می رسد. با عنایت به مراتب مذکور نظر به اینکه آیین نامه ایمنی امور پیمانکاری به استناد مواد ۱۳، ۸۵، ۸۶ و ۹۱ قانون کار جمهوری اسلامی ایران و با هدف تعریف الزامات ایمنی (که باید توسط پیمانکار در محیط های کار رعایت گردد)، تدوین یک استراتژی برای مدیریت پیشگیرانه ایمنی پیمانکاران، توجه به قوانین و مقررات ایمنی در فعالیت های پیمانکاری، ایجاد روشی برای پایش عملکرد ایمنی آنها و تشریح مدیریت ایمنی پیمانکاران به منظور بهبود مستمر عملکرد ایمنی پیمانکاران در تمام فعالیت های محوله و ایمن سازی محیط کار و کاهش حوادث ناشی از کار به منظور صیانت از نیروی انسانی و منابع مادی کشور ناظر به تمام فعالیت های پیمانکاری در کشور که مشمول قانون کار جمهوری اسلامی ایران می شوند در جلسه مورخ ۱۳۸۸/۱۲/۳ شورای عالی حفاظت فنی تدوین و در تاریخ ۱۳۸۹/۳/۵ به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی رسیده است و با توجه به اینکه بر اساس اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی هر یک از وزیران درحدود وظایف خویش و مصوبات هیأت وزیران حق وضع آیین نامه و صدور بخشنامه را دارد ولی مفاد این مقررات نباید با متن و روح قوانین مخالف باشد؛ نظر به اینکه مقرره مورد شکایت در راستای احکام مذکور از قانون کار تهیه، تدوین و در حدود اختیارات مصرح یاد شده به تصویب مرجع ذیصلاح قانونی رسیده است این رو مستنداً به بند «ب» ماده ۸۴ دیوان عدالت اداری با آخرین اصلاحات و الحاقات بعدی مصوب سال ۱۴۰۲، رأی به رد شکایت صادر می شود؛ این رأی ظرف بیست روز از تاریخ صدور، از سوی رئیس یا ده نفر از قضات دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است. رئیس هیأت تخصصی کار، بیمه و تأمین اجتماعی دیوان عدالت اداری ـ انصاری