چکیده دادنامه و رای دادگاه درباره رابطه تنفیذ وصیت نامه و دعوای خلع ید: وضع شرطی در ضمن قرارداد با این مضمون که طرفین حق طرح هرگونه دعوی را در ارتباط با قرارداد متنازع فیه از خود سلب نموده اند، با هدف اصلی طرفین از تنظیم قرارداد، که اجرای آن است منافات داشته و غیرقابل استماع دانستن دعوی الزام به انجام تعهدات قراردادی، منافات جدی و اساسی با هدف و منظور طرفین دارد.

رأی دادگاه بدوی

با التفات به کلیه اوراق پرونده و رسیدگی های بعمل آمده دعوی اقامه شده وکیل خواهان مبنی بر الف : ایفای تعهد و اجرای مفاد قرارداد شماره 59591 - 2 - 512 مورخ 1390/9/29 شامل ایجاد بالکن تجاری به مساحت بیست متر مربع ، کاشی نمودن دیوارها تا سقف مغازه ، تهیه و نصب انشعابات مستقل آب ، برق ، گاز و تلفن ب: مطالبه وجه التزام قراردادی از تاریخ 93/9/1 لغایت تا تاریخ تقدیم دادخواست ج: تحویل ملک معوض جزء پلاک ثبتی شماره 1 فرعی از 4404 اصلی واقع در بخش پنج تهران د: مطالبه خسارات دادرسی و تاخیر و تادیه مآلا به جهت آتی الذکر غیر وارد و به عقیده این محکمه متکی به ادله قانونی نمی باشد زیرا قدر متیقن این است که خواهان به موجب بند 14 قرارداد موضوع بحث که مورد توافق و تسالم طرفین واقع شده طرح هرگونه دعوی را در ارتباط با قرارداد متنازع فیه از خود سلب کرده است که این امر موجب ایجاد حق برای خوانده گردیده و به همین دلیل این حق که به موجب قرارداد ایجاد شده قابل زوال نبوده و نمی توان بدون مجوز قانونی یا قراردادی آنرا از صاحب آن سلب نمود چرا که خواهان با این اقدام بر علیه خود عمل کرده است و طبق قاعده اقدام می بایست زیان ناشی از عمل خویش را تحمل نماید از اینرو دادگا دعوی طرح شده را قابل اجابت ندانسته و آنگاه با اختیارات حاصله از ماده 197 قانون آئین دادرسی مدنی به بطلان آن انشاء حکم می نماید مع الوصف اعلام میدارد حکم اصداری حضوری و ظرف مهلت بیست روز ازتاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد.

رئیس شعبه 26 دادگاه عمومی تهران- حجت الله امیدواری

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای مجید ق. با وکالت آقای و.الف. خ. بطرفیت شهرداری منطقه 12 تهران نسبت به دادنامه شماره 195 مورخ 1394/03/12 شعبه 26 دادگاه عمومی حقوقی تهران که متضمن صدور حکم به بطلان دعوی الف: ایفای تعهد و اجرای مفاد قرارداد شماره 59591 - 2 - 512 مورخ 1390/09/29 شامل ایجاد بالکن تجاری به مساحت بیست متر مربع، کاشی نمودن دیوارها تا سقف مغازه، تهیه و نصب انشعابات مستقل آب، برق، گاز و تلفن ب: مطالبه وجه التزام قراردادی از تاریخ 1393/09/01 لغایت تا تاریخ تقدیم دادخواست ج: تحویل ملک معوض جزء پلاک ثبتی شماره 1 فرعی از 4404 اصلی واقع در بخش 5 تهران د: مطالبه خسارات دادرسی و تأخیر تأدیه می باشد با عنایت به اینکه دادگاه بدوی با استدلال این موضوع که به موجب بند 14 قرارداد موضوع دعوی طرح هرگونه دعوی را در ارتباط با قرارداد متنازع فیه از خود سلب نموده اند مبادرت به صدور حکم کرده اند اولا برداشت دادگاه از بند 14 قرارداد موصوف صحیح نیست زیرا هدف اصلی طرفین تنظیم قرارداد و اجرای آن است وگرنه امری لغو و بی معنی خواهد بود. غیرقابل استماع دانستن دعوی الزام به انجام تعهدات قراردادی منافات جدی و اساسی با هدف و منظور طرفین دارد و موارد مذکور در بند 14 قرارداد مشمول دعوی مطروحه نیست و ثانیا دادگاه بدوی با استدلالی کاملا شکلی مبادرت به صدور حکم در ماهیت موضوع نموده در صورتی که نسبت به ماهیت موضوع هیچ بررسی قانونی صورت نگرفته است بنا به مراتب پیش گفته صدور رأی بنحو مذکور فاقد اوصاف حکم مندرج در ماده 299 قانون آیین دادرسی مدنی است به علت اینکه در ماهیت موضوع رسیدگی نشده است دادگاه تجدیدنظر مجوز ورود در ماهیت دعوی ندارد لذا با تلقی رأی صادره با قرار به استناد ماده 353 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته پرونده جهت ادامه رسیدگی به دادگاه بدوی عودت می شود. رأی قطعی است.

شعبه 3 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار و مستشار

رسول امیری - سلیمان حیدری حویق