قرارداد اجاره یک عقد لازم است و هیچ‌یک از طرفین (موجر یا مستاجر) نمی‌تواند به تنهایی آن را بر هم بزند. بنابراین تا پایان مدت اجاره، مستاجر حق سکونت دارد و موجر نمی‌تواند او را به تخلیه اجباری ملزم کند. تنها استثنا این است که در متن قرارداد اجاره شرطی مبنی بر امکان تخلیه در صورت فروش ملک درج شده باشد. در صورت نبود چنین شرطی، موجر یا باید تا پایان مدت اجاره صبر کند و سپس ملک را تخلیه و بفروشد، یا با مستاجر برای فسخ دوطرفه قرارداد و تخلیه زودتر توافق کند که معمولاً شامل پرداخت غرامت یا توافقات مالی می‌شود. راهکار دیگر این است که ملک را همراه با مستاجر به خریدار بفروشد و منافع و رهن اجاره نیز به خریدار منتقل شود.

تشخیص دقیق مسیر حقوقی به مدارک، قرارداد و وضعیت ثبتی ملک بستگی دارد.