نظر مشورتی ۷/۲۶۴۴ مورخ ۱۳۸۰/۰۳/۱۷ اداره کل حقوقی قوه قضائیه

اگر وصیت عادی که از دادگاه تقاضای تنفیذ آن شده است مورد تکذیب افراد ذی نفع واقع شود، به بیان دیگر همگی صحت آن را تکذیب کنند، طبق قسمت اول ماده ۲۹۱ قانون امور حسبی، وصیت مزبور قابل پذیرفتن نخواهد بود لکن اگر بعضی از ورثه آن را قبول کنند و برخی دیگر تکذیب، این وصیت به لحاظ این که بعضی از اشخاص ذی نفع به صحت آن اقرار کرده اند، طبق قسمت اول ماده ۱۲۹۱ ق.م. نسبت به اقرارکنندگان معتبر است و با توجه به نظریه ۲۶۳۹ ـ ۴/۸/ ۱۳۶۷ فقهای شورای نگهبان چنانچه حجت شرعی بر صحت آن وجود داشته باشد برای سایرین نیز معتبر خواهد بود و لذا دادگاه می تواند به صحت آن رسیدگی کند و چنانچه صحت آن را احراز و وصیت نامه را تنفیذ نماید اگر زیاده بر ثلث نباشد، نسبت به کلیه اشخاص ذی نفع و چنانچه زاید بر ثلث باشد، در قسمت مازاد، فقط نسبت به کسانی که آن را تنفیذ نموده اند نافذ خواهد بود (مواد ۱۲۷۸ و ۸۳۲ ق.م. و قسمت اخیر نظریه ۲۶۳۹ مورخ ۴/۸/۱۳۶۷ فقهای شورای نگهبان).