نظر مشورتی ۷/۴۱۸۵ مورخ ۱۳۸۳/۰۶/۱۲ اداره کل حقوقی قوه قضائیه

طبق رأی وحدت رویه ۱۰ ـ ۲۳/۳/۳۶۲، دیه نوعی از ضرر و زیان است و لذا می تواند یکی از مصادیق ماده ۲۳۴ ق.آ.د.ک. ۱۳۷۸ باشد، به این معنی که محکومیت به دیه کمتر از خمس دیه کامله که قطعی است در صورت توأم شدن آن با مجازاتی که قابل تجدیدنظر است قابل رسیدگی در مرحله تجدیدنظر خواهد بود و طرفین که از جهت برائت و یا محکومیت جزایی تجدیدنظرخواهی می کنند، دیه هم به تبع آن قابل تجدید نظر می شود.