نظر مشورتی ۷/۵۸۴ مورخ ۱۳۸۸/۱۲/۷۵ اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص تأثیر رابطه خویشاوندی بین گواه و اصحاب دعوی در ارزش گواهی موضوع ماده ۲۴۱ قانون آیین دادرسی مدنی مصوب ۱۳۷۹

با توجه به مقررات قانون آیین دادرسی مدنی و کیفری فقد رابطه خویشاوندی بین گواه و اصحاب دعوی از شرایط گواه محسوب نمی شود کما این که سوابق فقهی موضوع نیز مشعر بر این است که مطلق خویشاوندی مانع شهادت دادن نیست. ولی با عنایت به مقررات ماده ۱۵۴ ق.آ.د.ک. ۱۳۷۸ مبنی بر «قاضی قبل از شروع به تحقیق ... درجه قرابت سببی یا نسبی شاهد ... خادم یا مخدوم بودن شاهد ... را نسبت به طرفین پرونده ... سؤال می نماید» وجود این رابطه می تواند در ارزش و تأثیر گواهی که به موجب ماده ۲۴۱ ق.آ.د.م. ۱۳۷۹ تشخیص آن با دادگاه است، مؤثر باشد.