نظر مشورتی ۷/۱۲۶ مورخ ۱۳۷۶/۰۶/۲۸ اداره کل حقوقی قوه قضائیه

با توجه به ماده ۱۱۰۸ ق.م. تمکین به معنای اداء وظایف زوجیت می باشد و این معنایی وسیع تر از مواقعه و آمیزش تنها را دارد و به آن منحصر نمی گردد و زوج حق هرگونه تمتع و برخورداری را در حدود مقررات شرعی و قانونی از زوجه خود به قصد التذاذ و کامجویی دارا می باشد و زوجه ای مستحق نفقه است که وظایف زوجیت خود را به شرح بالا در قبال زوج ادا نماید و منحصر کردن آن به مواقعه فاقد توجیه شرعی و قانونی است در این مورد فرقی نمی کند که زوج قادر به مواقعه و آمیزش باشد یا خیر، کما این که ممکن است زوج با قدرت کامل به مواقعه و آمیزش از آن خودداری و بدون قصد مواقعه تنها بخواهد از زوجه اش ملتذذ گردد و به هر حال زوجه مکلّف به تمکین می باشد و اگر تمکین نکند بدیهی است که مستحق نفقه نخواهد بود البته زوجه در هر حال حق مراجعه به دادگاه و درخواست طلاق و گواهی عدم امکان سازش از طریق اثبات جهات قانونی را دارا می باشد.