نظر مشورتی ۷/۳۰۶۷ مورخ ۱۳۸۳/۰۵/۱۳ اداره کل حقوقی قوه قضائیه
رأی/نظر مصوب ۱۳۸۳/۰۵/۱۳
سؤال: آیا درخصوص جرایم موضوع ماده ۷۱۹ قانون مجازات اسلامی، ماده ۲۷۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب درامور کیفری قابل اعمال است؟
نظریه اداره کل حقوقی قوه قضاییه
چون در ماده ۷۱۹ قانون مجازات اسلامی (*) تخفیف علی الاطلاق منع شده، بنابراین ماده ۲۷۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب ۱۳۷۸(*)، در آن قابلیت اعمال ندارد.
* ـ ماده ۷۱۹ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۵: هرگاه مصدو م احتیاج به کمک فوری داشته و راننده با و جود امکان رساندن مصدو م به مراکز درمانی و یا استمداد از مأ مورین انتظامی از این کار خودداری کند و یا به منظور فرار از تعقیب محل حادثه را ترک و مصدو م را رها کند حسب مورد به بیش از دو سوم حداکثر مجازات مذکور در مواد (۷۱۴) و (۷۱۵) و (۷۱۶) محکوم خواهد شد. دادگاه نمی تواند در مورد این ماده اعمال کیفیت مخففه نماید.
تبصره ۱ ـ راننده در صورتی می تواند برای انجام تکالیف مذکور دراین ماده و سیله نقلیه را از صحنه حادثه حرکت دهد که برای کمک رسانیدن به مصدو م توسل به طریق دیگر ممکن نباشد.
تبصره ۲ ـ در تمام موارد مذکور هرگاه راننده مصدو م را به نقاطی برای معالجه و استراحت برساند و یا مأ مورین مربوطه را از و اقعه آگاه کند و یا به هر نحوی موجبات معالجه و استراحت و تخفیف آلام مصدو م را فراهم کند دادگاه مقررات تخفیف را دربارة او رعایت خواهد نمود.
* ـ ماده ۲۷۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب ۱۳۷۸: هرگاه شاکی یا مدعی خصوصی در جرایم غیرقابل گذشت بعد از قطعی شدن حکم از شکایت خود صرف نظر نماید محکوم ٌعلیه می تواند با استناد به استرداد شکایت از دادگاه صادرکننده حکم قطعی، درخواست کند که در میزان مجازات تجدیدنظر نماید، دراین مورد دادگاه به درخواست محکوم ٌعلیه در و قت فوق العاده رسیدگی نموده و مجازات را درصورت اقتضاء درحدو د قانون تخفیف خواهد داد. این رأی قطعی است.