آماگ

کاردان‌های برتر

•ویرایش

مسئولیت سازنده در قبال حوادث کارگاهی و مطالبات کارگران و پیمانکاران

مسئولیت سازنده در حوادث کارگاهی و مطالبات کارگران به نقش واقعی او، مفاد قرارداد و تکالیف بیمه و ایمنی بستگی دارد.

مقدمه

در پروژه ساختمانی، عنوان «سازنده» به‌تنهایی تعیین‌کننده مسئولیت نیست. باید بررسی شود چه کسی کارگر را به کار گرفته، کارگاه را اداره کرده، اجرای کار را به پیمانکار سپرده و تکالیف بیمه و ایمنی را بر عهده داشته است. بنابراین، مسئولیت‌ها ممکن است با توجه به نقش واقعی اشخاص و مفاد قرارداد میان سازنده، مالک، پیمانکار اصلی، پیمانکار جزء و مسئولان اجرایی متفاوت باشد.

مطالبات کارگری و بدهی پیمانکاران

بر اساس ماده ۱۳ قانون کار، مقاطعه‌دهنده باید در قرارداد، پیمانکار را به رعایت مقررات قانون کار درباره کارکنانش متعهد کند.

تبصره ۱: تقدم مطالبات کارگران

تبصره ۱ این ماده مقرر می‌کند مطالبات کارگر جزء دیون ممتاز است و کارفرما باید بدهی پیمانکار به کارگران را برابر رأی مراجع قانونی از محل مطالبات پیمانکار، از جمله ضمانت حسن انجام کار، بپردازد.

تبصره ۲: ضمانت اجرای ترتیب مقرر

تبصره ۲ ماده ۱۳ نیز دو وضعیت را پیش‌بینی می‌کند: اگر مقاطعه‌دهنده برخلاف ترتیب مقرر در ماده قرارداد ببندد، یا پیش از پایان ۴۵ روز از تحویل موقت تسویه‌حساب کند، مکلف به پرداخت دیون مقاطعه‌کار در برابر کارگران خواهد بود. بنابراین، عبارت کلی «مسئولیت تضامنی یا تکلیفی» جایگزین دقیقی برای حکم این تبصره نیست.

پیمانکار جزء معمولاً در برابر کارگرانی که به کار گرفته است، مسئولیت کارفرمایی مستقیم دارد؛ اما مسئولیت سازنده یا مالک باید با توجه به رابطهٔ کاری، نقش واقعی آنان در ادارهٔ کارگاه و مفاد قرارداد بررسی شود. اختلاف کارگر و کارفرما نیز، مطابق مادهٔ ۱۵۷ قانون کار، در مراجع حل اختلاف کار رسیدگی می‌شود.

بیمه و حوادث کار

ماده ۱۴۸ قانون کار، کارفرما را مکلف به بیمه‌کردن کارگران می‌کند. همچنین، بر اساس ماده ۳۸ قانون تأمین اجتماعی، در واگذاری کار به پیمانکار باید تعهدات بیمه‌ای کارکنان و موضوع مفاصاحساب تأمین اجتماعی در فرایند پرداخت‌ها لحاظ شود.

در زمینه ایمنی، ماده ۹۱ قانون کار ناظر بر فراهم‌کردن وسایل و امکانات لازم برای حفاظت و سلامت کارگران و آموزش و نظارت بر رعایت مقررات حفاظتی و بهداشتی است. مادهٔ ۹۵ همان قانون نیز مسئولیت اجرای مقررات و ضوابط فنی و بهداشت کار را بر عهده کارفرما یا مسئولان واحد قرار می‌دهد.

در کارگاه‌های ساختمانی، آیین‌نامه حفاظتی کارگاه‌های ساختمانی نیز باید مورد توجه قرار گیرد. مطابق ماده ۳ این آیین‌نامه، مسئولیت اجرای مقررات آن بر اساس مواد ۹۱ و ۹۵ قانون کار بر عهدهٔ کارفرماست. افزون بر آن، مبحث دوازدهم مقررات ملی ساختمان، با عنوان «ایمنی، بهداشت کار و محیط زیست در حین اجرا»، در ویرایش پنجم سال ۱۴۰۳، ضوابط تخصصی این حوزه را بیان می‌کند. ویرایش چهارم ۱۳۹۲ از ۱۲ خرداد ۱۴۰۴ منقضی شده است.

رعایت نکردن تکالیف ایمنی می‌تواند مسئولیت‌های قانونی در پی داشته باشد؛ با این حال، تشخیص مسئولیت هر شخص به وظایف و نقش واقعی او و اوضاع‌واحوال حادثه بستگی دارد.

قرارداد و اسناد اثباتی

قرارداد اصلی و قراردادهای پیمانکاران جزء باید مسئولیت پرداخت مزد و مزایا، بیمه، آموزش ایمنی، تهیه و تحویل تجهیزات حفاظت فردی، نظارت و گزارش حادثه را روشن کنند. اسناد زیر نیز برای اثبات انجام تعهدات و بررسی نقش اشخاص اهمیت دارند:

  • قراردادها و پیوست‌های ایمنی

  • فهرست‌ها و سوابق بیمه

  • مفاصاحساب تأمین اجتماعی

  • رسیدهای پرداخت

  • گزارش‌ها و صورت‌جلسه‌های حادثه

  • سوابق آموزش و تحویل تجهیزات ایمنی

  • دستورکارها و صورت‌جلسه‌های تحویل موقت

تنظیم و نگهداری منظم این اسناد، به روشن‌شدن تعهدات و کاهش اختلاف دربارهٔ نقش هر شخص کمک می‌کند.

نتیجه‌گیری

تعیین مسئولیت در حوادث کارگاهی و مطالبات کارگری، مستلزم تفکیک نقش سازنده، کارفرمای مستقیم و پیمانکاران جزء است. رعایت دقیق مادهٔ ۱۳ قانون کار، به‌ویژه مهلت ۴۵ روز و لزوم رأی مراجع قانونی در پرداخت از محل مطالبات پیمانکار، اهمیت دارد. همچنین رعایت تکالیف بیمه‌ای و ایمنی و مستندسازی پرداخت‌ها و اقدامات انجام‌شده، از ابزارهای مهم مدیریت ریسک در پروژه‌های ساختمانی است.

منابع