چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی
مقرره مصوب ۱۴۰۱/۱۱/۰۹ معاون اول رئیس جمهور
هیئت وزیران در جلسه ۹ /۱۱ /۱۴۰۱ به پیشنهاد وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و به استناد ماده (۷) قانون نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی - مصوب ۱۳۹۶- چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی را به شرح زیر تصویب کرد: چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی
مصوب ۱۴۰۱,۱۱,۰۹
با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده ۱ - در این تصویب نامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند و سایر اصطلاحات به کار رفته در آن، تابع تعاریف مندرج در ماده (۲) قانون نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی - مصوب ۱۳۹۶- می باشد: ۱ - قانون: قانون نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی - مصوب ۱۳۹۶-. ۲ - آیین نامه اجرایی: آیین نامه اجرایی قانون موضوع تصویب نامه شماره ۱۵۹۰۰۳ /ت ۵۵۴۵۷هـ مورخ ۲۹ /۱۱ /۱۳۹۷ و اصلاح بعدی آن. ۳ - شورای عالی: شورای عالی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی موضوع بند (۴) ماده (۲) قانون. ۴ - دبیرخانه: دبیرخانه شورای عالی موضوع تبصره (۲) ماده (۶) قانون. ۵ - چهارچوب صلاحیت حرفه ای: چهارچوبی که بر اساس شاخص های توافق شده، صلاحیت ها، مدارک و گواهینامه ها را در سطوح و انواع مختلف به صورتی منسجم به هم ارتباط می دهد. همچنین مهارت و تجربه نیز در کنار دانش ارزشیابی می شوند. در این چهارچوب زمان و مکان یادگیری ارزش نسبتاً کمتری دارد. ۶ - توصیف گر: توصیف گرهای هر سطح از صلاحیت حرفه ای که مبین ویژگی ها، شرایط دانشی، مهارتی و شایستگی مورد نیاز مشاغل متناظر آن سطح هستند. ۷ - استاندارد: استانداردهای آموزش، ارزشیابی و شایستگی حِرفه ها بر اساس نسخه استانداردهای ملی و بین المللی طبقه بندی حرفه ها و مشاغل، موضوع بند (ث) ماده (۳) آیین نامه اجرایی. ماده ۲ - در راستای اهداف مندرج در ماده (۱) قانون، اهداف چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی به شرح زیر است: ۱ - ایجاد انسجام بین نظام های آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی (اولیه و مستمر)، آموزش عالی، آموزش عمومی، آموزش های سازمان یافته و سازمان نایافته بازارکار. ۲ - تسهیل تحرک پذیری نیروی کار و یادگیرندگان در مقیاس ملی و بین المللی. ۳ - بهبود کیفیت و افزایش بهره وری نظام های آموزشی. ۴ - تبیین مسیرهای پیشرفت یادگیری و توسعه حرفه ای و چگونگی ارتباط بین آنها. ۵ - انطباق پذیری استانداردهای حرفه، ارزشیابی و آموزش با سطوح چهارچوب صلاحیت حرفه ای. ۶ - به رسمیت شناختن پیامدهای یادگیری رسمی، غیررسمی و سازمان نایافته و ترویج، حمایت و یادگیری همیشگی. ۷ - تسهیل و ساماندهی عرضه و تقاضای سرمایه انسانی کشور. ۸ - افزایش شفافیت، کارایی و هماهنگی بین نظام های حرفه ایِ بخشی و نظام صلاحیت حرفه ای ملی. ماده ۳ - چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی، تمامی صلاحیت های حرفه ای برآمده از آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی رسمی، غیررسمی و سازمان نایافته را فارغ از زمان و مکان یادگیری شامل می شود. ماده ۴ - عناوین سطوح صلاحیت حرفه ای ملی موضوع ماده (۸) قانون، به منزله مدرک دانشگاهی نیست و در گواهینامه های صلاحیت حرفه ای از شماره سطوح استفاده می شود. ماده ۵ - توصیف گرهای سطوح چهارچوب صلاحیت حرفه ای، به شرح جداول (۱) تا (۸) این ماده تعیین می شود: جدول شماره (۱)
سطح
عنوان
توصیف گرهای سطح (۱) چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی
۱
شرح سطح
سطح یک، مشخص کننده توانایی فرد برای انجام وظایف ساده (کارهای معمولی، قابل پیش بینی، تکراری و محدود) تحت هدایت و نظارت و بدون کمک در یک حوزه شغلی است.
دانش
۱ - نسبت به وظایف شغلی خود، آگاه است.
۲ - در رابطه با خود و محیط شغلی خود از اطلاعات عمومی برخوردار باشد.
مهارت
مهارت های روانی – حرکتی برای انجام کارهای ساده، تکراری و تعریف شده یک شغل بدون کمک دیگران را دارا است.
شایستگی
۱ – می تواند کارهای ساده را تحت هدایت و نظارت مستقیم در محیط کاری با ثبات انجام دهد.
۲ – می تواند با همتایان، سرپرستان و مشتریان کار کند و توانایی برقراری ارتباط را داشته باشد. جدول شماره (۲)
سطح
عنوان
توصیف گرهای سطح (۲) چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی
۲
شرح سطح
سطح دو، مشخص کننده توانایی فرد برای انجام وظایف ساده (کارهای معمولی، قابل پیش بینی، تکراری و محدود) تحت نظارت و بدون کمک در یک حوزه شغلی است.
دانش
۱ - نسبت به وظایف شغلی خود، آگاه است.
۲ – می تواند به تشریح اطلاعات شغلی و محیط شغلی خود بپردازد.
مهارت
مهارت های روانی – حرکتی برای انجام وظایف تکراری و تعریف شده با استفاده از مواد و ابزارهای معمول در محیط کاری را دارا است.
شایستگی
۱ – می تواند کارهای ساده را با مسئولیت پذیری محدود، تحت نظارت در محیط کاری با ثبات انجام دهد.
۲ – می تواند با همتایان، سرپرستان و مشتریان کار کند و توانایی برقراری ارتباط را داشته باشد. جدول شماره (۳)
سطح
عنوان
توصیف گرهای سطح (۳) چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی
۳
شرح سطح
سطح سه، مشخص کننده توانایی فرد برای انجام وظایفی است که به طور مشخص تعریف شده اند و کمی پیچیده هستند. کارها قابل پیش بینی بوده و انجام آن نیازمند پذیرش مسئولیت و اعمال استقلال و انتخاب های محدود می شود.
دانش
۱ – فهم لازم نسبت به دستورالعمل های مرتبط، ابزار و فعالیت های شغلی خود را دارا است.
۲ – از نیازهای دانشی مرتبط با حوزه شغلی خود آگاه باشد.
مهارت
۱ - مهارت لازم برای انجام کارها بر اساس دستورالعمل های مرتبط با شغل خود را دارا است.
۲ – از مهارت های روانی – حرکتی برای انجام وظایف غیرتکراری مرتبط با شغل خود برخوردار است.
شایستگی
۱ – می تواند کارهای مرتبط با وظایف شغلی را با نظارت محدود و در صورت لزوم به صورت مستقل انجام دهد.
۲ – از استقلال محدود در موارد بدیهی و کلی در انجام وظایف شغلی برخوردار باشد.
۳ – به تأثیر رفتارهای خود بر دیگران در قالب کار گروهی مرتبط با شغل خود آگاه باشد. جدول شماره (۴)
سطح
عنوان
توصیف گرهای سطح (۴) چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی
۴
شرح سطح
سطح چهار، مشخص کننده توانایی فرد برای انجام وظایف مشخص، کمی پیچیده و در معرض تغییر و نسبتاً قابل پیش بینی است، کارها نیازمند استقلال و انتخاب های محدود است.
دانش
۱ - دانش لازم برای پیش برآورد اتفاقات تکراری در شغل خود را دارد.
۲ - از دانش نظری و عملی لازم برای به کارگیری مواد، تجهیزات، روش ها و فرایندهای مرتبط با شغل خود برخوردار است.
۳ – از دانش لازم برای تفسیر و طبقه بندی اطلاعات مرتبط با شغل برخوردار باشد.
مهارت
۱ - مهارت لازم برای تفسیر و طبقه بندی اطلاعات شغلی خود را دارا است.
۲ – از مهارت های روانی – حرکتی برای انتخاب و استفاده از مواد و ابزارهای معمول در محیط کاری برای انجام وظایف شغلی برخوردار است.
۳ – مهارت لازم برای اجرای فرایندهای مرتبط با شغل خود را دارد.
شایستگی
مسئولیت انجام وظایف و انتخاب محدود در زمینه های قابل پیش بینی اما تغییرپذیر با نظارت محدود را داشته باشد و در صورت لزوم بتوانند نظارت بر کارهای معمول دیگران را بپذیرد. جدول شماره (۵)
سطح
عنوان
توصیف گرهای سطح (۵) چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی
۵
شرح سطح
سطح پنج، مشخص کننده توانایی فرد برای انجام وظایف تخصصی و پیچیده شغلی است که نسبتاً قابل پیش بینی بوده و قابلیت هدایت فنی گروه (تیم) های کوچک و انتخاب را دارد.
دانش
۱ – از دانش لازم برای نظم بخشی و ایجاد فرایندهای مرتبط با شغل خود برخوردار است.
۲ – از دانش لازم برای ممیزی عملکرد گروه (تیم) های کاری برخوردار است.
مهارت
۱ – از مهارت های شناختی و کاربردی لازم برای ارائه راه حل ها در حل مسائل نسبتاً قابل پیش بینی در حوزه شغلی خود برخوردار باشد.
۲ – از مهارت های ارتباطی لازم برای تعامل با اعضای تیم برخوردار است.
شایستگی
۱ – می توانند از عهده سرپرستی گروه (تیم) های کوچک در شرایط قابل پیش بینی برآید.
۲ – می تواند عملکرد خود و اعضای گروه کاری را بررسی و بهبود بخشد.
۳ – نسبت به نتایج کارهای خود مسئول و پاسخگو بوده و مسئولیت مشترک نتایج فعالیت ها و کار اعضای گروه کاری را بپذیرد.
۴ – از توانایی انتقال دانش و مهارت به اعضای گروه کاری برخوردار باشد.
۴ – با رویکردی کارآمد، اعضای گروه کاری را راهنمایی کند و برای توسعه هم افزایی در گروه (تیم) تلاش کند. جدول شماره (۶)
سطح
عنوان
توصیف گرهای سطح (۶) چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی
۶
شرح سطح
سطح شش، مشخص کننده توانایی فرد برای مجموعه وظایفی است که پیچیده و غیرقابل پیش بینی هستند و انجام آن ها شامل سرپرستی گروه (تیم)، پذیرش مسئولیت، استقلال و انتخاب های وسیع است.
دانش
۱ – از دانش لازم برای پیش بینی وقایع در شرایط پیچیده برخوردار است.
۲ – از دانش لازم برای تشخیص اقدامات و رویه های مناسب در حرفه خود برخوردار است.
۳ – از دانش لازم برای باز طراحی فرایندهای مرتبط با حرفه خود برخوردار است.
مهارت
۱ - از مهارت های شناختی و کاربردی برای ارائه راه حل های نوآورانه در حل مسائل غیر قابل پیش بینی برخوردار است.
۲ – مهارت طراحی محصول /خدمت / فرایند مرتبط با حرفه را دارا است.
۳ – از مهارت های روانی – حرکتی به صورت نوآورانه برای انتخاب و استفاده از روش، مواد و ابزارها در محیط کاری برای انجام وظایف برخوردار است.
۴ – از مهارت های گروه (تیم) سازی، هدایت، اجرا و نظارت بر یک طرح (پروژه)/ برنامه برخوردار باشد.
شایستگی
۱ – می تواند با استقلال و انتخاب، وظایف پیچیده حرفه ای را در یک محیط کاری غیرقابل پیش بینی انجام دهد.
۲ – می تواند از عهده سرپرستی و نظارت بر وظایف در زمینه های تغییرپذیر و غیر قابل پیش بینی برآید. جدول شماره (۷)
سطح
عنوان
توصیف گرهای سطح (۷) چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی
۷
شرح سطح
سطح هفت، مشخص کننده توانایی فرد برای انجام وظایف حرفه ای پیچیده، جدید و غیر قابل پیش بینی همراه با قضاوت و مدیریت مستقل فرایندها و منابع و با استفاده از دانش تخصصی و روش های پژوهش در زمینه شغلی خود می باشد.
دانش
۱ – از درک نقادانه و دانش لازم برای تشریح دلایل انتخاب ها و اقدامات در حرفه خود برخوردار است.
۲ – از دانش لازم برای برای ارزشیابی و قضاوت نتایج فعالیت ها و فرایندهای مرتبط با حرفه خود برخوردار است.
۳ – از دانش لازم برای کاربست فکر نو (ایده) های نوآورانه در تحولات مرتبط با حرفه خود برخوردار است.
مهارت
۱ - از مهارت های حل مسأله و تصمیم گیری مرتبط با حرفه را برخوردار است.
۲ – مهارت کسب دانش و مهارت مورد نیاز برای مواجهه با موضوعات جدید در حرفه خود را دارد.
۳ – از مهارت های شناختی لازم برای ارزشیابی فکر نو (ایده) ها و مفاهیم پیچیده مرتبط با حرفه برخوردار است.
۴ – از توانایی مدیریت در شرایط پیچیده و غیرقابل پیش بینی برخوردار است.
شایستگی
۱ – می تواند کارهای پیچیده، غیرقابل پیش بینی که شامل عوامل متعدد و متعامل می شود را مدیریت کند.
۲ – می تواند قضاوت وسیع را در یک حوزه شغلی یا حرفه ای اعمال کند.
۳ – می تواند از عهده مدیریت فعالیت ها ، فرایندها و منابع در زمینه ای تغییرپذیر و غیر قابل پیش بینی برآید. جدول شماره (۸)
سطح
عنوان
توصیف گرهای سطح (۸) چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی
۸
شرح سطح
سطح هشت، مشخص کننده توانایی فرد برای انجام وظایف حرفه ای در موقعیت های پیچیده و مبهم، همراه با نوآوری، قضاوت وسیع، مدیریت و رهبری در امور راهبردی و با استفاده از دانش تخصصی و روش های نوآورانه پژوهشی از طریق توسعه راه حل ها و فرایندهای مبتکرانه در حل موضوعات جدید می باشد.
دانش
۱ – از دانش لازم برای خلق و توسعه فکر نو (ایده) های نوآورانه در ارتباط با حرفه خود برخوردار است.
۲ – از دانش راهبردی لازم برای پیش بینی و ایجاد تحولات مرتبط با حرفه خود برخوردار است.
۳ – ازدانش لازم برای ارائه نظریه های جدید مرتبط با حرفه خود برخوردار باشد.
مهارت
۱ - از مهارت مدیریت دانش و استفاده تلفیقی از دانش مرتبط با حرفه برخوردار است.
۲ – مهارت لازم برای خلق و توسعه فکر نو (ایده) های جدید مرتبط با حرفه را دارا است.
۳ – از مهارت مدیریت و رهبری در شرایط پیچیده و مبهم برخوردار است.
شایستگی
۱ – مسئولیت مدیریت و رهبری گروه (تیم) های حرفه ای در شرایط غیرقابل پیش بینی را بر عهده دارد.
۲ – مسئولیت مدیریت دانش و استفاده تلفیقی از دانش و مهارت درحوزه حرفه ای را بر عهده دارد.
ماده ۶ - مسیرهای دستیابی به سطوح صلاحیت حرفه ای ملی به شرح جداول (۹) تا (۱۶) این ماده تعیین می شود: جدول شماره (۹)
مسیرهای دستیابی به سطح (۱) صلاحیت
مسیر نظام آموزش: فرد پس از اتمام دوره ابتدایی یا پایان متوسطه اول یا طی کردن دوره آموزش حرفه ای کوتاه مدت (آموزش و تربیت فنی و حرفه ای اولیه) و موفقیت در ارزشیابی صلاحیت سطح (۱)، در این سطح قرار می گیرد.
مسیر بازار کار: اتمام دوره های سوادآموزی و موفقیت در ارزشیابی صلاحیت سطح (۱).
جدول شماره (۱۰)
مسیرهای دستیابی به سطح (۲) صلاحیت
مسیر نظام آموزش: فرد پس از اتمام دوره ابتدایی یا پایان دوره متوسطه اول و با طی کردن یک دوره آموزش حرفه ای میان مدت شامل کارورزی و موفقیت در ارزشیابی صلاحیت سطح (۲)، در این سطح قرار می گیرد.
مسیر بازار کار: فرد در سطح (۱) صلاحیت قرار دارد و پس از طی مدت زمان گذر تجربی لازم برای دستیابی به سطح (۲) بر اساس مسیر توسعه حرفه ای و طی نمودن دوره های آموزشی لازم ضمن کار (آموزش و تربیت فنی و حرفه ای مستمر) و موفقیت در ارزشیابی صلاحیت سطح (۲)، در این سطح قرار می گیرد.
جدول شماره (۱۱)
مسیرهای دستیابی به سطح (۳) صلاحیت
مسیر اول نظام آموزش: فرد با اتمام آموزش های فنی و حرفه ای و مهارتی دوره متوسطه دوم و موفقیت در ارزشیابی صلاحیت سطح (۳)، در این سطح قرار می گیرد.
مسیر دوم از نظام آموزش: فرد با اتمام دوره نظری متوسطه دوم و با طی کردن یک دوره آموزش حرفه ای کوتاه مدت (آموزش و تربیت فنی و حرفه ای اولیه)، و موفقیت در ارزشیابی صلاحیت سطح (۳)، در این سطح قرار می گیرد.
مسیر بازار کار: فرد در سطح (۲) صلاحیت قرار دارد و با طی کردن مدت زمان گذر تجربی لازم برای دستیابی به سطح (۳) بر اساس مسیر توسعه حرفه ای و طی نمودن دوره های آموزشی لازم ضمن کار (آموزش و تربیت فنی و حرفه ای مستمر) و موفقیت در ارزشیابی صلاحیت سطح (۳)، در این سطح قرار می گیرد.
جدول شماره (۱۲)
مسیرهای دستیابی به سطح (۴) صلاحیت
مسیر اول نظام آموزش: فرد با دارا بودن حداقل مدرک دوره آموزش های فنی و حرفه ای و مهارتی دوره دوم متوسطه و با موفقیت در ارزشیابی صلاحیت سطح (۴)، در این سطح قرار می گیرد.
مسیر دوم نظام آموزش: فرد با دارا بودن حداقل مدرک دوره دوم متوسطه نظری و طی نمودن یک دوره آموزش حرفه ای میان مدت شامل کارورزی (آموزش و تربیت فنی و حرفه ای اولیه) و موفقیت در ارزشیابی صلاحیت سطح (۴)، در این سطح قرار می گیرد.
مسیر بازار کار: فرد با دارا بودن حداقل مدرک متوسطه اول در سطح (۳) صلاحیت قرار دارد و پس از طی مدت زمان گذر تجربی لازم برای دستیابی به سطح (۴) بر اساس مسیر توسعه حرفه ای و طی کردن دوره های آموزشی لازم ضمن کار (آموزش و تربیت فنی و حرفه ای مستمر) و موفقیت در ارزشیابی صلاحیت سطح (۴)، در این سطح قرار می گیرد.
جدول شماره (۱۳)
مسیرهای دستیابی به سطح (۵) صلاحیت
مسیر اول نظام آموزش: فرد با دارا بودن حداقل مدرک کاردانی مهارتی و موفقیت در ارزشیابی صلاحیت سطح (۵)، در این سطح قرار می گیرد.
مسیر دوم نظام آموزش: فرد با دارا بودن حداقل مدرک کاردانی نظری و طی کردن یک دوره آموزش حرفه ای کوتاه مدت (آموزش و تربیت حرفه ای اولیه) و موفقیت در ارزشیابی صلاحیت سطح (۵)، در این سطح قرار می گیرد.
مسیر بازار کار: فرد با دارا بودن حداقل مدرک دوره دوم متوسطه (دیپلم) در سطح (۴) صلاحیت قرار دارد و پس از طی مدت زمان گذر تجربی لازم برای دستیابی به سطح (۵) بر اساس مسیر توسعه حرفه ای و طی نمودن دوره های آموزشی لازم ضمن کار (آموزش و تربیت حرفه ای مستمر) و موفقیت در ارزشیابی صلاحیت سطح (۵)، در این سطح قرار می گیرد.
جدول شماره (۱۴)
مسیرهای دستیابی به سطح (۶) صلاحیت
مسیر اول نظام آموزش: فرد با دارا بودن حداقل مدرک کارشناسی مهارتی و موفقیت در ارزشیابی صلاحیت سطح (۶) در این سطح قرار می گیرد.
مسیر دوم نظام آموزش: فرد با دارا بودن مدرک کارشناسی نظری و طی نمودن یک دوره آموزش حرفه ای میان مدت شامل کارورزی (آموزش و تربیت حرفه ای اولیه) و موفقیت در ارزشیابی صلاحیت سطح (۶)، در این سطح قرار می گیرد.
مسیر بازار کار: فرد با دارا بودن حداقل مدرک کاردانی در سطح (۵) صلاحیت قرار دارد و با طی نمودن مدت زمان گذر تجربی لازم برای دستیابی به سطح (۶) بر اساس مسیر توسعه حرفه ای و طی نمودن دوره های آموزشی لازم ضمن کار (آموزش و تربیت حرفه ای مستمر) و موفقیت در ارزشیابی صلاحیت سطح (۶)، در این سطح قرار می گیرد.
جدول شماره (۱۵)
مسیرهای دستیابی به سطح (۷) صلاحیت
مسیر بازار کار: فرد در سطح (۶) صلاحیت قرار دارد و با طی کردن مدت زمان گذر تجربی لازم برای دستیابی به سطح (۷) بر اساس مسیر توسعه حرفه ای و طی نمودن دوره های آموزشی لازم ضمن کار (آموزش و تربیت حرفه ای مستمر) و موفقیت در ارزشیابی صلاحیت سطح (۷)، در این سطح قرار می گیرد.
جدول شماره (۱۶)
مسیرهای دستیابی به سطح (۸) صلاحیت
مسیر بازار کار: فرد در سطح (۷) صلاحیت قرار دارد و با طی کردن مدت زمان گذر تجربی لازم برای دستیابی به سطح (۸) بر اساس مسیر توسعه حرفه ای و طی نمودن دوره های آموزشی لازم ضمن کار (آموزش و تربیت حرفه ای مستمر) و موفقیت در ارزشیابی صلاحیت سطح (۸)، در این سطح قرار می گیرد.
ماده ۷ - دستگاه های موضوع مواد (۵) و (۶) قانون و ماده (۸) آیین نامه اجرایی مکلفند با همکاری نظام های حرفه ای، انجمن های علمی- حرفه ای، اتحادیه ها و صنوف حرفه ای و شغلی، مصادیق، الزامات و پیش نیازهای ورود به سطوح صلاحیت حرفه ای را در قالب تدوین استاندارهای ارزشیابی و شایستگی حرفه ها، از جمله مدت زمان گذر تجربی از یک سطح به سطح دیگر و تحرکات افقی در سطوح و مدت اعتبار گواهینامه های صلاحیت حرفه ای و میزان دوره های آموزشی حرفه ای، برای تصویب به شورای عالی پیشنهاد نمایند. ماده ۸ - صلاحیت های احراز شده بر اساس استانداردهای حرفه و ارزشیابی، مبنای گذر از یک سطح به سطح بالاتر است. ماده ۹ - احراز صلاحیت افراد در سطوح (۷) و (۸) جداول موضوع مواد (۵) و (۶) این تصویب نامه، توسط کارگروه تخصصی نظارت و سنجش موضوع ماده (۹) آیین نامه اجرایی انجام می شود. معاون اول رئیس جمهور - محمد مخبر
اگر تجربهای در تفسیر یا اجرای این قانون دارید، دیدگاه حرفهای خود را در گفتمان منتشر کنید.