بخشنامه راجع به مرخصی آقایان قضات و کارمندان دیوانعالی کشور

بخشنامه راجع به مرخصی آقایان قضات و کارمندان دیوانعالی کشور

مصوب ۱۳۶۹,۰۱,۱۶

با اصلاحات و الحاقات بعدی

نظر به ضرورت تسریع در رسیدگی در پرونده های حقوقی و کیفری دیوانعالی کشور و در اجرای دستورالعمل شماره م /۱۲۵۶۷ – ۲۶ /۱۲ /۶۸ ریاست معظم قوه قضائیه نکات ذیل را لزوماً متذکر میشود: ۱ – مدت مرخصی استحقاقی طبق مقررات و ضوابط استخدامی بطور کلی یکماه در سال است و اگر در طی سال از مرخصی یک روزه یا چند روزه و بیشتر استفاده شود مجموع آنها از یکماه مرخصی استحقاقی سالیانه کسر میشود. ۲ – متقاضی مرخصی باید موافقت رئیس مربوط را کسب و پس از اطمینان اینکه با درخواست مرخصی او موافقت شده از مرخصی استفاده کند و پس از خاتمه مرخصی، شروع بکار خود را کتبا اعلام نماید تا غایب محسوب نگردد. ۳ – با توجه به کثرت پرونده های موجود در شعب دیوانعالی کشور که هر چه زودتر باید تکلیف آنها معین شود با درخواست استفاده از مرخصی ذخیره یا مرخصی بدون حقوق به هیچ وجه موافقت نمیشود. ۴ – در مواردی که عارضه کسالت یا بیماری مانع انجام خدمت باشد باید مراتب کتبا بدیوانعالی کشور اعلام و بر طبق بخشنامه شماره ۴۷۰۷۰ /۴ – ۱۷ /۱۰ /۶۸ معاونت اداری مالی دادگستری از طریق اداره کل کارگزینی به پزشکی قانونی معرفی شوند تا نسبت به مدت استراحت یا معالجه اظهار نظر گردد و اگر بر اثر بیماری در منزل یا بیمارستان بستری باشند گواهی پزشک یا بیمارستان را به پزشکی قانونی ارسال و مراتب را بدیوانعالی کشور کتبا اطلاع دهند. ۵ – روسا و مسئولین تمام قسمت های دیوانعالی کشو شرعاً و قانوناً باید در اجرای این بخش نامه نظارت داشته و غیبت یا عدم حضور بدون موجه را گزارش نمایند. مرتضی مقتدائی

رئیس دیوانعالی کشور