نظر مشورتی ۷/۱۱۳ مورخ ۱۳۷۹/۰۲/۲۷ اداره کل حقوقی قوه قضائیه

مستندا به ماده ۳۲ ق.آ.د.ک ۱۳۷۸، در امور کیفری بایستی قرار بازداشت موقت صادره درمورد متهم به تأیید رئیس حوزه قضایی محل یا معاون وی برسد بنابراین چنانچه مقامات مذکور قرار بازداشت موقت صادره را تأیید ننمایند، دادرس صادرکننده قرار مکلف است که قرار تأمین دیگری صادر نماید و اختلاف بین دادرس مذکور و رئیس حوزه قضایی یا معاون وی در قانون پیش بینی نشده است و درصورت عدم تأیید قرار از سوی مقامات مذکور، در حقیقت قرار بازداشت موقت تحقق نمی یابد و دادرس صادرکننده قرار نمی تواند بر قرار بازداشت صادره اصرار نماید. اضافه می نماید که منظور قانونگذار از کلمه تأیید آن است که قرار صادره به نظر مقامات مذکور برسد تا بر باب آن اظهارنظر نمایند و مکلف به تأیید قرار صادره نیستند.