نظریه شماره 7/99/1931 مورخ 1399/12/18 اداره کل حقوقی قوه قضاییه

این سند شامل خلاصه‌ای است که توسط مدل‌های زبانی (LLM) تولید شده است.

نظریه شماره 7/99/1931 مورخ 1399/12/18 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تعیین جزای نقدی به جای حبس در جرم ترک انفاق: این نظریه پاسخ به استعلامی است که به دنبال تبیین امکان تعیین جزای نقدی به جای حبس در جرم ترک انفاق مطابق قوانین جدید می‌پردازد. بر اساس نظریه، جرم ترک انفاق با توجه به ماده 53 قانون حمایت خانواده و اصلاحات ماده 104 قانون مجازات اسلامی دارای مجازات حبس از سه ماه تا یک سال است. این میزان حبس با توجه به اصلاحات جدید می‌تواند مشمول بند 2 ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت شده و به جای حبس، جزای نقدی تعیین شود. انتخاب بین حبس و جزای نقدی بستگی به تشخیص دادگاه دارد و باید بر اساس جدول تعرفه خدمات قضایی اقدام شود.

استعلام

با توجه به این که طبق ماده 11 قانون کاهش مجازات حبس مصوب 1399 حداقل مجازات ترک انفاق بیش از سه ماه و حداکثر آن یک سال است، آیا می توان به استناد بند 1 ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین و تعرفه خدمات قضایی برای این جرم جزای نقدی تعیین کرد؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

اولا، مجازات قانونی جرم ترک انفاق موضوع ماده 53 قانون حمایت خانواده مصوب 1391 با لحاظ ماده 104 اصلاحی قانون مجازات اسلامی و تبصره الحاقی به آن مصوب 1399 (مبنی بر تنصیف حداقل و حداکثر مجازات حبس تعزیری درجه چهار تا هشت) سه ماه تا یک سال حبس است که با توجه به میزان آن از مصادیق جرایم مشمول بند 2 ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب 1373 است.

ثانیا، در مواردی نظیر جرم ترک انفاق مذکور در فرض سؤال که حداکثر مجازات قانونی جرم بیش از نود و یک روز حبس و حداقل آن کمتر از این است، موضوع حسب مورد می تواند مشمول مواد 66 و 67 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و یا مشمول بند 2 ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب 1373 باشد؛ که در صورت اخیر، دادگاه مخیر است به بیش از سه ماه حبس یا جزای نقدی مطابق جدول تعرفه خدمات قضایی پیوست قانون بودجه سال 1396 (که در سال های 1397 و 1398 و 1399 نیز تغییر نکرده است) حکم صادر کند.