آیین نامه چگونگی اداره اماکن عمومی مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی جمهوری اسلامی ایران
مقرره مصوب ۱۳۷۳/۰۷/۰۹ شورای عالی مناطق آزاد تجاری - صنعتی ایران
اکثریت وزرای عضو شورای عالی مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی جمهوری اسلامی ایران در جلسه مورخ ۹ /۷ /۱۳۷۳ با توجه به اختیار تفویضی هیأت وزیران (موضوع تصویب نامه شماره.۱۶۶۳۲ /ت۳۰ هـ مورخ ۱۳ /۲ /۱۳۷۳) به استناد بند (د) ماده (۴) قانون "چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی جمهوری اسلامی ایران" ـ مصوب ۱۳۷۲ ـ و با عنایت به تایید مقام معظم فرماندهی کل قوا، آیین نامه چگونگی اداره اماکن عمومی مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی جمهوری اسلامی ایران را به شرح زیر تصویب نمودند: آیین نامه چگونگی اداره اماکن عمومی مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی جمهوری اسلامی ایران
مصوب ۱۳۷۳,۰۷,۰۹
با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده ۱ ـ اداره اماکن عمومی منطقه ویژه انتظامی منطقه آزاد در اجرای وظایف محول، نظارت و اجرای مقررات مربوط به اماکن عمومی منطقه آزاد را بر اساس این آیین نامه بر عهده دارد. ماده ۲ ـ اماکن و مؤسسات موضوع این آیین نامه به شرح زیر است:
۱ ـ هتل ها، ۲ ـ مسافرخانه ها، ۳ ـ رستوران ها، ۴ ـ پانسیون ها، ۵ ـ سلف سرویس ها، ۶ ـ قهوه خانه ها، ۷ ـ اغذیه فروشی ها، ۸ ـ چلوکبابی ها، ۹ ـ بوفه سینماها و تئاترها، ۱۰ ـ کافه تریاها، ۱۱ ـ کافه قنادی ها، ۱۲ ـ آرایشگاه ها، ۱۳ ـ آموزشگاه های رانندگی، ۱۴ ـ فروشگاه های جراید و نشریات داخلی و خارجی،۱۵ ـ موسسات بارکشی شهری، ۱۶ ـ عکاسی ها، ۱۷ ـ فروشگاه های اتومبیل، ۱۸ ـ موسسات تبلیغاتی و تولید کنندگان فیلم های تبلیغاتی، ۱۹ ـ تعمیرگاه های اتومبیل و اتوسرویس ها، ۲۰ ـ پارکینگ ها، ۲۱ ـ موسسات توریستی و کرایه دهی اتومبیل ها (آژانس ها)، ۲۲ ـ بنگاه های مسافری، ۲۳ ـ کتاب فروشی ها، ۲۴ ـ بنگاه های معاملاتی، ۲۵ ـ کارگاه های تعویض روغن و پنچرگیری و لاستیک، ۲۶ ـ مؤسسات تاکسی بار، ۲۷ ـ کلیشه و گراورسازی ها، ۲۸ ـ فروشگاه های لوازم یدکی اتومبیل، ۲۹ ـ چایخانه ها، ۳۰ ـ سمساری و امانت فروشی ها، ۳۱ ـ تالارهای پذیرایی، ۳۲ ـ محل فروش اشیای عتیقه و مصنوعات دستی، ۳۳ ـ سوپرمارکت ها و محل عرضه مواد پروتئینی، ۳۴ ـ اوزالید و فتوکپی، ۳۵ ـ خیاطان و فروشندگان لباس، پوشاک و بوتیک ها، ۳۶ ـ موسسات کرایه جراثقال های ثابت بندری و متحرک، ۳۷ ـ شرکت های خصوصی، ۳۸ ـ مهد کودک ها، ۳۹ ـ چلوخورشتی ها، ۴۰ ـ طباخی ها، ۴۱ ـ تعمیرگاه های موتورسیکلت و دوچرخه، ۴۲ ـ سینماها و تماشاخانه ها، ۴۳ ـ کارگاه های اوراق اتومبیل، ۴۴ ـ کارگاه های نقاشی اتومبیل باربری، ۴۵ ـ استودیوها، ۴۶ ـ طلا و جواهرفروشی ها، ۴۷ ـ موسسات نشر و طبع. تبصره ـ هر نوع امکنه یا موسسات مشابه دیگر که در آینده دایر شود، بنا به تشخیص سازمان هر منطقه آزاد مشمول مقررات این آیین نامه خواهد بود. ماده ۳ ـ مرجع صادرکننده پروانه واحدهای صنفی در منطقه آزاد سازمان همان منطقه می باشد که پس از تشکیل پرونده نسبت به موارد مندرج در ماده ۲ از اداره اماکن عمومی منطقه ویژه انتظامی استعلام نظر نموده و پس از تعیین صلاحیت نسبت به صدور پروانه اقدام می کند. تبصره ـ بررسی صلاحیت فردی اتباع خارجی هنگام صدور مجوز، توسط سازمان انجام خواهد شد. ماده ۴ ـ اداره اماکن عمومی منطقه موظف است از زمان دریافت تقاضای واحد صنفی ظرف ۱۵ روز امور مربوط به بررسی صلاحیت فردی را انجام و نظریه قطعی را کتباً، به سازمان منطقه آزاد اعلام کند. ماده ۵ ـ چنانچه صاحبان پروانه اماکن عمومی مندرج در ماده ۲ بخواهند اداره امور داخلی واحد خود را به دیگری واگذار نمایند بایستی فرد مزبور را با ذکر مشخصات برای تعیین صلاحیت فردی به اداره اماکن منطقه ویژه معرفی کنند. ماده ۶ ـ در صورتی که هر یک از صاحبان امتیاز و یا مدیران اماکن عمومی مندرج در ماده ۲ آیین نامه در مدت اعتبار پروانه از ضوابط و مقررات اداره اماکنعمومی تخلف کند مراتب به مرجع صدور پروانه اعلام خواهد شد تا سازمان با توجه به نوع عمل و بر اساس سیاست ها منطقه آزاد نسبت به لغو موقت یا دایم پروانه اقدام کرده و سایر اقدامات مقتضی را به عمل آورد. ماده ۷ ـ صاحبان پروانههای اماکن عمومی مندرج در ماده ۲ باید مشخصات کامل کارکنان خود را همراه با مدارک لازم به اداره اماکن عمومی منطقه اعلام کنند. ماده ۸ ـ کلیه کارکنان و مستخدمان اماکن عمومی مندرج در ماده ۲ بایستی دارای کارت بهداشت از مرجع ذیصلاح باشند. ماده ۹ ـ صاحبان پروانه ها هتل ها و مسافرخانه ها، پانسیونها و سایر اماکن مشابه موظفند در قبال اموالی که از طرف واردین و مسافرین به مکانهای مزبور، به آنان سپرده می شود رسد کتبی بدهند. ماده ۱۰ ـ صاحبان پروانه های کلیه اماکن عمومی مکلفند آن دسته از مواد این آیین نامه و اعلامیه های اداره اماکن عمومی منطقه آزاد را که در ارتباط با نوع کار آن مکان می باشد برای واردین در محل مناسب به زبان فارسی و خارجی نصب کنند. ماده ۱۱ ـ در صورتی که مسافری در اماکن فوت کند صاحب امتیاز یا مدیر موسسه باید بلافاصله مراتب را کتباً با ذکر مشخصات شخص متوفی و شماره اتاق بهاداره اماکن عمومی منطقه آزاد اعلام کند و تا ورود ماموران ذیصلاح انتقال متوفی باید بسته باشد و کسی وارد آن نشود. ماده ۱۲ ـ به منظور تامین بهداشت محیط منطقه صاحبان پروانه های اماکن عمومی مکلفند در صورتی که مسافر یا مستخدمی مشکوک به دارا بودن امراض واگیر و عفونی از قبیل و با، طاعون، جذام، ایدز و امثال آن باشد، مراقبت را با ذکر مشخصات بیمار به نزدیکترین مرکز بهداشتی منطقه آزاد و اماکن منطقه اطلاع دهند. ماده ۱۳ ـ صاحبان پروانهها اماکن مسافری و پانسیون ها باید دفتری طبق نمونه اداره اماکن عمومی منطقه آزاد برای ورود و خروج مسافران تهیه و نام و نشانی کامل آنان را در آن دفتر قید نموده و مشخصات و تاریخ ورود و خروج آن را مطابق نمونه اعلامیه ای که از طرف اداره اماکن عمومی منطقه داده می شود تنظیم و اول وقت روز بعد به اداره مذکور تسلیم کنند. ماده ۱۴ ـ صاحبان پروانه های اماکن عمومی و پانسیون ها مکلفند تابلوی شماره اتاق ها را در محل مناسبی در مدخل امکنه خود نصب نمایند. ماده ۱۵ ـ صاحبان امتیاز هتل ها و مسافرخانه ها و پانسیون ها موظفند در صورت مراجعه اطفال و اشخاصی که به سن قانون نرسیده و بدون سرپرست هستند و قصد اقامت در امکنه مزبور را دارند بلافاصله مراتب را به امکان عمومی منطقه آزاد اعلام کنند. ماده ۱۶ ـ پروانه کسانی که مرتکب یکی از موارد زیر شده باشد در انجام آن معاونت یا مشارکت داشته باشند اخذ و به مرجع صدور پروانه ارسال می شود تا نسبت به ابطال موقت یا دایم آن اقدام شود. الف ـ تشکیل جلسات در محل امکنه عمومی برای مقاصد سوء و خلاف قانون علیه دولت و امنیت کشور. ب ـ تهیه و فراهم کردن موجبات تسهیل خرید و فورش مواد افیونی و مواد مخدر و استعمال آنها و سایر امور غیر مشروع. ج ـ طرح ریزی و توطئه برای انجام مقاصد سوء و خلاف قانون مانند سرقت، خرید و فروش و نگهداری اموال مسروقه. ماده ۱۷ ـ قبول و اسکان اشخاص شرور و بد سابقه در محل امکنه عمومی ممنوع می باشد. ماده ۱۸ ـ به منظور آسایش عمومی و رعایت حال دیگران ایجاد صداهای ناهنجار و ادای الفاظ رکیک و انجام اعمال زشت و حرکاتی که موجب سلب آسایش دیگران و یا ضرر به اموال عمومی شود ممنوع است و صاحبان پروانه های اماکن عمومی مکلفند مختلف با را به ماموران انتظامی معرفی کنند. ماده ۱۹ ـ درجه بندی و تعریف هر یک از اماکن عمومی به وسیله سازمان هر منطقه انجام و ابلاغ خواهد شد. ماده ۲۰ ـ برای امکان عمومی منطقه حتی الامکان باید نام یا مضامین مناسب انتخاب و با زبان فارسی و در صورت لزوم با زبان خارجی در زیر آن روی تابلونوشته شود. ماده ۲۱ ـ نگهداری و انبار کردن مواد ناریه در اماکن عمومی ممنوع است. ماده ۲۲ ـ در کلیه اماکن عمومی وسایل مقدماتی آتش نشانی طبق استاندارد آتش نشانی منطقه باید مهیا باشد تا به موقع مورد بهره برداری قرار گیرد. ماده ۲۳ ـ از تاریخ لازم الاجرا شدن این آیین نامه، کلیه مقررات و ضوابط مغایر با آن ملغی است. این تصویب نامه در تاریخ ۱۷ /۸ /۱۳۷۳ به تایید مقام محترم ریاست جمهوری رسیده است. حسن حبیبی
معاون اول رییس جمهور
اگر تجربهای در تفسیر یا اجرای این قانون دارید، دیدگاه حرفهای خود را در گفتمان منتشر کنید.