نظر مشورتی ۷/۲۵۴۷ مورخ ۱۳۸۶/۰۴/۲۰ اداره کل حقوقی قوه قضائیه
رأی/نظر مصوب ۱۳۸۶/۰۴/۲۰
با توجه به ماده ۳۱۰ ق.آ.د.م.۱۳۷۹ اموری که تعیین تکلیف آن فوریت دارد دادگاه به درخواست ذی نفع برابر مقررات دستور موقت صادر می نماید. بنابراین اعمال تبصره ۱ ماده ۱۴ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۵/۱۱/۱۳۵۳ دستور موقت تلقی نمی شود و ضمانت اجرایی آن در صورت عدم تحویل فرزند مطابق ماده ۱۴ قانون مذکور رفتار خواهد شد.
دعوت به گفتمان
اگر تجربهای در تفسیر یا اجرای این قانون دارید، دیدگاه حرفهای خود را در گفتمان منتشر کنید.