آیین نامه اجرایی جزء (۱) بند (ث) ماده (۲۲) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران (موضوع ارزش گذاری اقتصادی منابع محیط زیستی، تعیین هزینه خسارات محیط زیستی و نحوه تخصیص آن)

هیئت وزیران در جلسه ۱۴۰۴/۶/۲۷ به پیشنهاد سازمان حفاظت محیط زیست با همکاری سازمان برنامه و بودجه کشور و سایر دستگاه های اجرایی مرتبط و به استناد جزء (۱) بند (ث) ماده (۲۲) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۴۰۳، آیین نامه اجرایی جزء یاد شده را به شرح زیر تصویب کرد: آیین نامه اجرایی جزء (۱) بند (ث) ماده (۲۲) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران

(موضوع ارزش گذاری اقتصادی منابع محیط زیستی، تعیین هزینه خسارات محیط زیستی و نحوه تخصیص آن)

مصوب ۱۴۰۴,۰۶,۲۷

با اصلاحات و الحاقات بعدی

ماده ۱ - در این آیین نامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند: ۱ - سازمان: سازمان حفاظت محیط زیست. ۲ - ارزش گذاری اقتصادی منابع محیط زیستی: فرایند برآورد ارزش پولی منابع محیط زیستی از طریق تعیین ارزش خدمات و کارکردهای آن منبع یا بوم سازگان. ۳ - بوم سازگان (اکوسیستم): مجموعه ای پویا از عناصر زنده از قبیل جوامع گیاهی، جانوری و ریزجانداران و محیط غیرزنده مرتبط با آنها که در تعامل متقابل هستند. ۴ - خدمات بوم سازگان: سهم بوم سازگان (اکوسیستم) در منافعی که در اقتصاد و سایر فعالیت های انسانی مورد استفاده قرار می گیرد. ۵ - خسارت های محیط زیستی: هرگونه آسیب مستقیم یا غیرمستقیم به منابع محیط زیستی که باعث تهی سازی یا تخریب منابع و یا بر هم خوردن تعادل و تغییر در اجزای بوم سازگان شود. ۶ - تعیین هزینه خسارت های محیط زیستی: مجموعه ای از روش های محاسبه که در فرایند تعیین ارزش پولی انواع خسارت محیط زیستی بر مبنای ارزش های اقتصادی منابع محیط زیستی به کار می رود. ۷ - طرح محیط زیستی: طرح های مصوب قانونی برای حفاظت، احیاء و بهره برداری پایدار از منابع طبیعی و محیط زیست. ماده ۲ - سازمان مکلف است با بهره گیری از رویکرد خدمات بوم سازگان و استفاده از الگو (مدل) ها و روش های معتبر کمی سازی و ارزش گذاری مکانی، مورد تأیید چهارچوب سیستم حسابداری محیط زیستی – اقتصادی سازمان ملل متحد – اتحادیه اروپا (SEEA EEA)، از قبیل الگوی (مدل) اینوست، روش های بازاری، هزینه جایگزین، هزینه اجتناب شده، هزینه سفر و انتقال منفعت، ارزش های اقتصادی منابع محیط زیستی کشور را برحسب واحد پول ملی به صورت سالانه محاسبه و با تعیین سطوح دسترسی در تارنمای رسمی اطلاع رسانی سازمان درج نماید. ماده ۳ - سازمان مکلف است حسب مورد با همکاری دستگاه های اجرایی موضوع ماده (۵) قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب ۱۳۸۶، هزینه خسارت های محیط زیستی را بر اساس تطابق ارزش های اقتصادی منابع محیط زیستی پیش و پس از وقوع خسارت (کسر ارزش های اقتصادی منابع محیط زیستی محاسبه شده پس از وقوع خسارت از ارزش های اقتصادی منابع محیط زیستی موضوع ماده (۲) این آیین نامه)، تعیین نماید. ماده ۴ - هزینه خسارت های محیط زیستی تعیین شده طبق قوانین و مقررات مربوط حسب مورد به حساب سازمان و وزارت جهاد کشاورزی نزد خزانه داری کل کشور واریز می شود. تبصره ۱ - دستگاه های اجرایی موضوع بند (پ) ماده (۱) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۴۰۳ مکلفند مطابق مقررات مربوط در مبادله موافقتنامه ها، اعتبارات لازم برای جبران خسارت ها و هزینه های محیط زیستی را پیش بینی و پرداخت نمایند. تبصره ۲ - سازمان برنامه و بودجه کشور مکلف است درآمد موضوع جزء (۱) بند (ث) ماده (۲۲) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۴۰۳ را در قالب ردیف درآمد - هزینه حسب مورد بر اساس پیشنهاد سازمان و وزارت جهاد کشاورزی در قوانین بودجه سنواتی پیش بینی نماید. ماده ۵ - سازمان مکلف است در سقف منابع اعتباری تخصیص یافته، مفاد این آیین نامه را اجرایی نماید. ماده ۶ - صد درصد درآمدهای حاصل از اجرای این آیین نامه به پیشنهاد سازمان و وزارت جهاد کشاورزی و تأیید سازمان برنامه و بودجه کشور در قوانین بودجه سنواتی پیش بینی و برای طرح های محیط زیستی با اولویت احیاء و بازسازی عرصه های تخریب شده با رعایت ماده (۳۰) قانون برنامه و بودجه کشور مصوب ۱۳۵۱ اختصاص می یابد. ماده ۷ - کلیه قوانین و مقررات مربوط به تعیین هزینه خسارت های محیط زیستی کماکان به قوت خود باقی است. محمدرضا عارف

معاون اول رئیس جمهور