رأی شماره ۵۷۲ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری باموضوع برخورداری فرزندان اناث و بازنشسته شده از حقوق وظیفه مورث خود به شرط نداشتن شوهر و شغل

رأی/نظر مصوب ۱۳۹۰/۱۲/۱۵

مرجع تصویب : هیات عمومی دیوان عدالت اداری

شماره ویژه نامه : ۴۵۲

سه‌شنبه،۲۲ فروردین ۱۳۹۱

سال شصت و هشت شماره ۱۹۵۴۳ رأی شماره ۵۷۲ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری باموضوع برخورداری فرزندان اناث و بازنشسته شده از حقوق وظیفه مورث خود به شرط نداشتن شوهر و شغل

شماره هـ / ۸۸ / ۹۱۵                                                                         ۱۶ / ۱ / ۱۳۹۱ تاریخ دادنامه : ۱۵ / ۱۲ / ۱۳۹۰   شماره دادنامه : ۵۷۲      کلاسه پرونده : ۸۸ / ۹۱۵ مرجع رسیدگی : هیأت عمومی دیوان عدالت اداری درخواست‌کننده : خانم زهره الزهرا صیرفی موضوع شکایت و خواسته : اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری گردش کار : خانم زهره الزهرا صیرفی به موجب لایحه یی اعلام کرده است که در خصوص استحقاق ورثه اناث که بازنشسته هستند و خواستار برخورداری از حقوق وظیفه مورث خود هستند شعب دیوان عدالت اداری آراء معارض صادر کرده اند، رفع تعارض و صدور رأی وحدت رویه را خواستار شده است . گردش کار پرونده ها و مشروح آراء به قرار زیر است : الف : شعبه بیست و پنجم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره ۲۵ / ۸۵ / ۴۶۱ با موضوع دادخواست خانم زهره الزهرا صیرفی به طرفیت سازمان بازنشستگی کشوری و به خواسته الزام به برقراری حقوق وظیفه مورث خویش به موجب دادنامه شماره ۲۱۷۰ـ۲۲ / ۱۰ / ۱۳۸۶، مفاداً به شرح آینده به صدور رأی مبادرت کرده است : نظر به این که شاکی در زمان حیات والدین خود شاغل و تحت کفالت آنان نبوده است و با توجه به این که در حال حاضر نیز بازنشسته دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی است . لذا طبق ماده ۸۸ قانون استخدام کشوری و قانون اصلاح تبصره ۲ ماده واحده قانون اجازه پرداخت وظیفه در مورد فرزندان اناث، پرداخت حقوق وظیفه به مشارالیها وجهه قانونی ندارد و شکایت شاکی از این حیث رد می شود . رأی صادر شده قطعی است . ب : شعبه نوزدهم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره ۱۹ / ۸۳ / ۳۱۷ با موضوع دادخواست خانم مهین محمودیان به طرفیت سازمان بازنشستگی کشوری و به خواسته الزام به برقراری حقوق وظیفه مورث خویش به موجب دادنامه۱۴۰۷ـ۲۰ / ۷ / ۱۳۸۳، مفاداً به شرح آینده به صدور رأی مبادرت کرده است : نظر به این که حسب مفاد بند ب ماده واحده قانون اصلاح تبصره ۲ ماده واحده قانون اجازه پرداخت وظیفه و مستمری وراث کارمندان مصوب ۲۸ آذر ماه سال ۱۳۳۸ و برقراری حقوق وظیفه در مورد فرزندان و نوادگان اناث مصوب ۲ / ۱۰ / ۱۳۶۳ مجلس شورای اسلامی حقوق وظیفه سهم فرزندان و نوادگان اناث به شرط نداشتن شوهر و شغل قابل پرداخت است و چون شاکی به موجب مدارک موجود و اقرار خود وی بازنشسته آموزش و پرورش است و از حقوق بازنشستگی بهره مند است . لذا از شمول ماده واحده مزبور خارج است و تضییع حق و تخلفی مشهود نیست و در نتیجه رأی به رد شکایت وی صادر می شود . این رأی پس از ابلاغ به مدت بیست روز قابل اعتراض در تجدیدنظر دیوان عدالت اداری است . با تجدیدنظرخواهی از رأی مذکور، شعبه نهم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره ۱۹۸۰ـ۱۲ / ۱۲ / ۱۳۸۳ مفاداً به شرح آینده به صدور رأی مبادرت کرده است : با بررسی محتویات این پرونده و سوابق امر نظر به این که تجدیدنظرخوانده در لایحه جوابیه به شماره ۱۰۵۵۶ / ۲۰ـ۳ / ۳ / ۱۳۸۳ به شعبه بدوی به استناد بند ب ماده واحده قانون اصلاح تبصره ۲ ماده واحده قانون اجازه پرداخت وظیفه و مستمری وراث کارمندان مصوب ۲۸ / ۹ / ۱۳۳۸ و برقراری حقوق وظیفه در مورد فرزندان و نوادگان اناث مصوب ۲ / ۱۰ / ۱۳۶۳ شرط پرداخت حقوق وظیفه سهم فرزندان و نوادگان اناث را نداشتن شوهر و شغل اعلام داشته است که با توجه به بند ۱ ماده ۵ قانون اصلاح پاره‌ای از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگی بانوان شاغل خانواده‌ها و سایر کارکنان مصوب ۱۳ / ۲ / ۱۳۷۹ مجلس شورای اسلامی کلمه حرفه ( شغل ) حذف شده است . بنابراین اعتراض وارد است ضمن فسخ دادنامه معترضٌ‌عنه به استناد بند ۱ ماده ۵ قانون اخیرالذکر رأی به الزام مشتکی‌عنه به پرداخت حقوق وظیفه مرحوم پدر شاکی صادر و اعلام می شود این رأی قطعی است . هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور رؤسا، مستشاران و دادرسان علی ‎ البدل شعب دیوان تشکیل شد . پس از بحث و بررسی، با اکثریت آراء به شرح آینده به صدور رأی مبادرت می ‎ کند .   رأی هیأت عمومی نظر به این که ماده ۱۲۴ قانون استخدام کشوری در مقام بیان وضعیت استخدامی مستخدم با سازمان متبوع خویش است و دلالتی بر تعریف شغل ندارد تا بتوان بازنشستگی را به عنوان شغل تلقی کرد و از سویی مطابق قانون اصلاح تبصره ۲ ماده واحده قانون اجازه پرداخت وظیفه و مستمری وراث کارمندان مصوب سال ۱۳۳۸ و برقراری حقوق وظیفه در مورد فرزندان و نوادگان اناث مصوب ۲ / ۱۰ / ۱۳۶۳ و بند یک ماده ۵ و قانون اصلاح پاره ‎ ای از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگی، بانوان شاغل، خانواده ها و سایر کارکنان مـصوب ۱۳ / ۲ / ۱۳۷۹، برخورداری فرزندان اناث از حقوق وظیفه مورث خود به نداشتن شوهر و شغل مشروط شده است، بنا به مراتب مذکور و این که شکات فاقد شوهر و شغل هستند رأی شعبه نهم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه ۱۹۸۰ - ۱۲ / ۱۲ / ۱۳۸۳ که بر وارد دانستن شکایت صادر شده و شاکی را محق به دریافت حقوق وظیفه مورث خویش دانسته است صحیح و موافق مقررات تشخیص می شود . این رأی به استناد بند ۲ ماده ۱۹ و ماده ۴۳ قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازم ‎ الاتباع است . هیأت عمومی دیوان عدالت اداری معاون قضایی دیوان عدالت اداری ـ علی مبشری

طرح سؤال رایگان

سؤال ملکی خود را مطرح کنید و پاسخ متخصصان را دریافت کنید.

دعوت به گفتمان

اگر تجربه‌ای در تفسیر یا اجرای این قانون دارید، دیدگاه حرفه‌ای خود را در گفتمان منتشر کنید.