آیین نامه تشخیص قراردادهای مهم نفتی و نحوه انعقاد آنها

هیأت وزیران در جلسه ۲۳ /۷ /۱۳۹۶ به پیشنهاد وزارت نفت و به استناد ماده (۵) قانون نفت – مصوب ۱۳۶۶ – آیین نامه تشخیص قراردادهای مهم نفتی و نحوه انعقاد آنها را به شرح زیر تصویب کرد: آیین نامه تشخیص قراردادهای مهم نفتی و نحوه انعقاد آنها

مصوب ۱۳۹۶,۰۷,۲۳

با اصلاحات و الحاقات بعدی

ماده ۱ - قراردادهای مهم موضوع ماده (۵) قانون نفت – مصوب ۱۳۶۶ – که وزارت نفت و شرکت های تابع آن منعقد می کنند عبارت است از: الف - قراردادهای صادرات گاز طبیعی برای مدت بیش از پنج سال. ب - قراردادهای صادرات گاز طبیعی مایع شده (LNG) برای مدت بیش از پنج سال. پ - قراردادهای در زمینه عملیات بالادستی نفت و گاز مشمول تصویب نامه ۵۷۲۲۵ /ت۵۳۳۶۷ هـ مورخ ۱۶ /۵ /۱۳۹۵ و اصلاحات بعدی آن. ماده ۲ - در انعقاد قراردادهای موضوع ماده (۱) این تصویب نامه، ضمن رعایت قوانین و مقررات حاکم بر معاملات شرکت ملی نفت ایران رعایت موارد زیر نیز الزامی است: الف - در قراردادهای موضوع بندهای (الف) و (ب) ماده (۱) این تصویب نامه، موارد زیر باید به تصویب شورای اقتصاد برسد: ۱ - ارزش قرارداد. ۲ - حجم گاز صادراتی. ۳ - قانون حاکم. ۴ - مدت قرارداد. ب - در قراردادهای موضوع بند (پ) ماده (۱) این تصویب نامه، موارد زیر باید به تصویب شورای اقتصاد برسد: ۱ - توجیه فنی، اقتصادی و زیست محیطی طرح. ۲ - برآورد مبلغ سرمایه گذاری، زمان بندی اجرا و بازپرداخت. ۳ - سقف تعهد دولت. ۴ - دوره اجرای طرح و مدت قرارداد. ماده ۳ - در صورت انعقاد قرارداد بین وزارت نفت با دولت ها رعایت اصل هفتاد و هفتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران الزامی است. ماده ۴ - وزارت نفت مکلف است وزارت امور خارجه را در زمان مقتضی در جریان انعقاد قراردادهای موضوع این تصویب نامه با طرف های خارجی قرار دهد. معاون اول رئیس جمهور - اسحاق جهانگیری