نظر مشورتی ۷/۱۴۲۲ مورخ ۱۳۸۳/۰۲/۲۶ اداره کل حقوقی قوه قضائیه

به صراحت ماده ۳۶۷ ق.م.ا.۱۳۷۰ پرداخت اَرش از ناحیه جانی مربوط به جنایتی است که بر عضو کسی وارد شود و شرعاً مقدار خاصی به عنوان دیه برای آن تعیین نشده باشد و چون به موجب مواد ۴۱۸ و ۴۲۸ قانون مذکور دیه از بین بردن هر کدام از پاها تا مفصل مچ نصف دیه کامل تعیین شده است، بنابراین چنانچه جنایت مورد سؤال از مصادیق مواد ۴۱۸ و ۴۲۸ ق.م.ا. ۱۳۷۰ باشد باید برای آن دیه تعیین شود نه اَرش مگر آن که جَرح وارده به کیفیتی باشد که باعث قطع و از بین رفتن پا نشده باشد بلکه به نوعی ایجاد نقص عضو نموده باشد که دراین صورت مورد از موارد تعیین اَرش خواهد بود.