نظر مشورتی ۷/۹۵/۱۷۵۸ مورخ ۱۳۹۵/۰۷/۲۶ اداره کل حقوقی قوه قضائیه

الف ۴و۱،۲،۳و ب-با توجه به سیاق عبارت تبصره ۴ ماده ۶ قانون کیفیت اخذ پروانه وکالت دادگستری مصوب ۱۷/۱/۱۳۷۶ و با لحاظ قسمت اخیر تبصره ۲ ماده ۱۰ آیین­نامه اجرایی ماده۱۸۷ قانون برنامه سوم توسعه مصوب ۱۳/۶/۱۳۸۱ که به ممنوعیت انجام وکالت در آخرین حوزه قضایی محل خدمت قضایی تصریح کرده است منظور از عبارت «آخرین محل خدمت» در قانون صدر­الذکر نیز آخرین حوزه قضایی است که قاضی مربوطه در آن به خدمت قضایی مشغول بوده است، بنابراین قضاتی که آخرین محل خدمت آنها در دیوان­عالی کشور و یا دیوان عدالت اداری بوده است، در صورت اشتغال به امر وکالت از شمول تبصره ۴ ماده ۶ قانون کیفیت اخذ پروانه وکالت دادگستری خارج می­باشند، زیرا حوزه قضایی محل خدمت آنها معطوف به محل خاصی نبوده و شامل تمامی کشور است و اطلاق حوزه قضایی با لحاظ ماده ۶ آیین­نامه اصلاحی ماده ۶ قانون تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب مصوب ۱۵/۳/۷۳ و ۹/۱۱/۸۱ حسب مورد شامل بخش، شهرستان و استان با رعایت تقسیمات کشوری است و شامل کل کشور نمی­گردد، ضمناً در اعمال مممنوعیت فوق­الذکر، آخرین محل خدمت ملاک است و نه مدت خدمت قضایی در آن محل.