نظر مشورتی ۷/۳۴۲۶ مورخ ۱۳۹۰/۰۶/۱۹ اداره کل حقوقی قوه قضائیه
رأی/نظر مصوب ۱۳۹۰/۰۶/۱۹
مواردی که رأی داوری به دلیل انطباق آن با یکی از بندهای ماده ۴۸۹ ق.آ.د.م ۱۳۷۹، باطل بوده و قابلیت اجرائی ندارد، قاضی نمی تواند دستور اجرای آن را بدهد، بلکه با دستور اداری تقاضای محکوم ٌله را ردّ می نماید وچون این دستور رأی نیست، قابل اعتراض هم نخواهد بود، به عبارت دیگر رأی داور بر طبق مواد ۴۸۵ و ۴۸۸ قانون مذکور مانند حکم دادگاه قابل اجراء است. ازنظریه شماره ۱۱۰۹/۷ ـ۲۳/۲/۸۸ عدول می شود.بین عبارت «اعتراض به رأی داور» یا «درخواست حکم بر بطلان رأی داوری» تفاوتی وجود ندارد واعتراض به رأی داور یعنی دادخواهی برای بطلان تمام یا قسمتی از رأی داوری است.
دادگاه پس از رسیدگی به دعوای بطلان رأی داور،اگر رأی وی را منطبق بر یکی از موارد مذکور در ماده ۴۸۹ ق.آ.د.م ۱۳۷۹ بداند، دراین صورت حکم به اعلام بطلان رأی داور صادر می کند و فقط در موقعیتی می تواند وارد رسیدگی ماهوی وصدور رأی درباره اصل دعوا شود که پس از قطعیت رأی راجع به بطلان رأی داور، این خواسته به موجب دادخواست از دادگاه تقاضا شود.
تقاضای ابطال رأی داورباید به موجب دادخواست مطرح گردد.
اگر تجربهای در تفسیر یا اجرای این قانون دارید، دیدگاه حرفهای خود را در گفتمان منتشر کنید.