آیین نامه اجرایی قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس - مصوب ۲۰۰۳ یونسکو-

مقرره مصوب ۱۳۸۷/۱۱/۰۶ معاون اول رئیس جمهور

هیئت وزیران در جلسه مورخ ۶/۱۱/۱۳۸۷ بنا به پیشنهاد شماره ۵۲۶۴-۱/۸۶۲ مورخ ۸/۱۱/۱۳۸۶ سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، آیین نامه اجرایی قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس- مصوب ۲۰۰۳ یونسکو- را به شرح زیر تصویب نمود: «آیین نامه اجرایی قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس – مصوب ۲۰۰۳ یونسکو»

مصوب ۱۳۸۷,۱۱,۰۶

با اصلاحات و الحاقات بعدی

ماده ۱ - در این آیین نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح زیر به کار می رود: ۱ – کنوانسیون – کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس – مصوب ۲۰۰۳ – یونسکو. ۲ – قانون- قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس. – مصوب ۲۰۰۳ یونسکو-. ۳ – سازمان – سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری. ۴ – میراث – میراث فرهنگی ناملموس از جمله:

الف– سنت ها و اصطلاحات شفاهی از جمله زبان که محملی برای میراث فرهنگی ناملموس به شماره می رود.

ب– هنرهای نمایشی و ورزشی.

ج– رسوم اجتماعی، آیین های دینی و ملی و جشنواره ها.

د– دانش و رسوم مربوط به طبیعت و کیهان.

هـ– مهارت در هنرهای دستی سنتی. ۵ – میراث تأیید شده – آن دسته از میراث های شناسایی و ثبت شده که برای معرفی، احیاء، ترویج و یا ثبت جهانی به تأیید شورای عالی میراث فرهنگی و گردشگری رسیده باشد. ۶ – گنجینه های زنده بشری – به افراد در قید حیات گفته می شود که در زمینه یک یا چند مورد از مصادیق میراث، صاحب نظر و استاد منحصر به فرد هستند به نحوی که فقدان آنها موجب فقر میراث گردد. ماده ۲ - سازمان موظف است در اجرای قانون و این آیین نامه، اقدامات زیر را انجام دهد:

۱– پژوهش در زمینه میراث.

۲– شناسایی و تعیین مصادیق میراث در ایران.

۳– مستند سازی میراث.

۴– اقدامات لازم جهت حفظ میراث از جمله ثبت آن.

۵– معرفی منتخب آثار ثبت و تأیید شده به یونسکو جهت ثبت در فهرست های بین‌المللی.

۶– معرفی میراث تأیید شده در رسانه های عمومی.

۷– برگزاری نمایشگاه ها و همایش های داخلی و بین‌المللی برای معرفی میراث تأیید شده.

۸– ایجاد موزه های مرتبط با میراث.

۹– حمایت از تشکل ها و سازمان های مردم نهاد که در زمینه حفظ و احیاء میراث تأیید شده فعالیت می نمایند. تبصره– دستورالعمل های لازم در خصوص موارد یاد شده توسط سازمان تهیه می گردد. ماده ۳ - ثبت مصادیق میراث در فهرست های جداگانه زیر صورت می گیرد:

الف– فهرست عادی – کلیه مصادیق میراثی که نیازمند حراست فوری نباشد.

ب– فهرست فوری – مصادیق میراث در حال نسخ که نیازمند حمایت فوری است. ماده ۴ - سازمان موظف است در شناسایی و تعیین مصادیق میراث و حفاظت و حمایت از آن، مشارکت اقوام، جوامع، گروه های اجتماعی و اشخاصی که میراث مزبور را خلق، حفظ و منتقل کرده و یا می نمایند، جلب نموده به نحوی که آنها را در مدیریت حفظ و صیانت از آن دخالت دهد. ماده ۵ - سازمان موظف است برای معرفی میراث تأیید شده به عموم، اقدامات لازم را به ویژه از طریق انتشار کتب، مقالات، کتابچه ها و نشریات تخصصی و مانند آن معمول دارد. ماده ۶ - سازمان پیشنهادات لازم را در جهت آشنایی دانش آموزان و دانشجویان با مفاهیم و اهمیت میراث، به وزارتخانه های علوم، تحقیقات و فن آوری، آموزش و پرورش و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ارایه می نماید. ماده ۷ - سازمان موظف است، کلیه تدابیر و برنامه های لازم را در برای شناسایی و معرفی گنجینه های زنده بشری و حمایت از آنها تنظیم و اجراء نماید. ماده ۸ - سازمان موظف است برنامه ریزی لازم را برای احیاء، ترویج و معرفی میراث تأیید شده، به عمل آورد. ماده ۹ - سازمان می تواند با رعایت قوانین و مقررات مربوط نسبت به تأسیس واحد پژوهشی و آموزشی مستقل پیرامون موضوعات مربوط به میراث در قالب پژوهشگاه موجود در سازمان اقدام نماید. ماده ۱۰ - سازمان می تواند در چارچوب قوانین و مقررات، تشکیلات اداری و نیروی انسانی لازم را برای تحقق وظایف خود ایجاد نماید. ماده ۱۱ - سازمان موظف است «کارگروه ملی میراث فرهنگی ناملموس» را به منظور حسن اجرای مقررات کنوانسیون و این آیین نامه و انجام هماهنگی های لازم برای شناسایی میراث و حمایت از آن با عضویت نمایندگان دستگاه های زیر تشکیل دهد:

۱– وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.

۲– وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری.

۳– وزارت آموزش و پرورش.

۴– وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی.

۵– وزارت اطلاعات.

۶– سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری.

۷– سازمان تربیت بدنی.

۸– سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران.

۹– فرهنگستان هنر.

۱۰– فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی. تبصره سازمان در صورت لزوم می تواند از سایر دستگاه ها برای شرکت در جلسات کارگروه یاد شده حسب مورد دعوت به عمل آورد. ماده ۱۲ - تمامی دستگاه های اجرایی مکلفند در شناسایی و ثبت میراث با سازمان همکاری نمایند. ماده ۱۳ - سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران موظف است همکاری لازم را با سازمان در امر معرفی و ترویج میراث تأیید شده در سطوح داخلی و خارجی به عمل آورد. ماده ۱۴ - تمامی موارد مندرج در این آیین نامه در صورتی مشمول ثبت و حمایت خواهند شد که با قوانین و مقررات و ارزش های ملی و دینی جمهوری اسلامی ایران مغایرت نداشته باشند. ماده ۱۵ - سازمان مسؤول حسن اجرای قانون و مقررات این آیین نامه و کنوانسیون و تهیه گزارش های موضوع ماده (۲۹) کنوانسیون و ارایه آن به کمیته بین الدول می باشد. پرویز داودی

معاون اول رییس جمهور

طرح سؤال رایگان

سؤال ملکی خود را مطرح کنید و پاسخ متخصصان را دریافت کنید.

دعوت به گفتمان

اگر تجربه‌ای در تفسیر یا اجرای این قانون دارید، دیدگاه حرفه‌ای خود را در گفتمان منتشر کنید.

برچسب‌ها