نظر مشورتی ۷/۵۵۴۸ مورخ ۱۳۷۹/۰۵/۲۶ اداره کل حقوقی قوه قضائیه
رأی/نظر مصوب ۱۳۷۹/۰۵/۲۶
هر حکمی باید ابلاغ شود (ماده ۲ قانون اجرای احکام مدنی مصوب ۱۳۵۶ و ماده ۳۰۰ ق.آ.د.م. ۱۳۷۹) در مورد اطفال، حکم تأ دیب باید به ولی یا سرپرست قانونی یا وکیل طفل ابلاغ شود هم چنین به خود طفل اگر ممیز باشد. اگر متهم، طفل ممیز باشد باید به وی تفهیم اتهام شود و پس از استماع دفاع، از طفل آخرین دفاع نیز اخذ گردد تفهیم اتهام به عاقله یا ولی یا سرپرست قانونی وی با قانون مطابقت ندارد اما اخذ تأ مین به شرحی است که در بندهای الف و ب ماده ۲۲۴ ق.آ.د.ک. تصریح شده است مگر در مورد نگهداری طفل در کانون، که نوعی بازداشت موقت است.
دعوت به گفتمان
اگر تجربهای در تفسیر یا اجرای این قانون دارید، دیدگاه حرفهای خود را در گفتمان منتشر کنید.