نظر مشورتی ۷/۶۳۴۵ مورخ ۱۳۸۰/۰۸/۱۲ اداره کل حقوقی قوه قضائیه

قرارهای تأ مین در دو مورد ملغی الاثر می شود یکی در صورت صدور قرار منع پیگرد یا موقوفی تعقیب یا حکم برائت و مختومه شدن پرونده که در ماده ۱۴۴ ق.آ.د.ک. ۱۳۷۸ آمده است و دیگر با شروع به اجرای حکم می باشد که در تبصره ۲ ماده (۱۳۹) آن قانون ذکر گردیده است در سایر موارد قرار باقی می ماند مگر این که قاضی آن را تبدیل نماید و چنانچه متهم به دیه که جزای مالی است محکوم شده باشد قبل از شروع به اجرای حکم نمی توان تأ مین را ملغی الاثر دانست و چنانچه مهلت پرداخت تمام نشده باشد بهتر است که تبدیل به تأ مینی شود که منتهی به بازداشت محکوم علیه نگردد.