لایحه قانونی راجع بموافقتنامه همکاری بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت کشورهای متحده امریکا
قانون مصوب ۱۳۳۷/۱۲/۲۰ نخست وزیر
لایحه قانونی راجع بموافقتنامه همکاری بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت کشورهای متحده امریکا
مصوب ۱۳۳۷,۱۲,۲۰
با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده واحده - موافقت نامه همکاری بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت ایالات متحد امریکا مشتمل بر یک مقدمه و شش ماده که در چهاردهم اسفند ماه ۱۳۳۷ در آنکارا بامضاء نمایندگان مختار دولت شاهنشاهی ایران و دولت ایالات متحده امریکا رسیده است تصویب میشود
قانون فوق که مشتمل بر ماده واحده و متن موافقتنامه همکاری ضمیمه است در جلسه یکشنبه هفدهم اسفند ماه یک هزار و سیصد و سی و هفت بهتصویب مجلس شورای ملی رسید. رییس مجلس شورای ملی - رضا حکمت لایحه فوق مشتمل بر ماده واحده در جلسه روز چهارشنبه بیستم اسفند ماه هزار و سیصد و سی و هفت شمسی بتصویب مجلس سنا رسیده است.
رئیس مجلس سنا – محسن صدر
متن موافقتنامه
دولت شاهنشاهی ایران و دولت متحده آمریکا:
نظر به این که مایلند اعلامیهای را که در تاریخ ۲۸ ژوئیه ۱۹۵۸ در لندن به آن ملحق شدهاند مورد اجرا گذارند.
نظر به این که به موجب ماده اول پیمان همکاری متقابل که در بغداد در تاریخ ۲۴ فوریه ۱۹۵۵ به امضاء رسیده امضاکنندگان موافقت کردهاند که برایامنیت و دفاع خود اشتراک مساعی نمایند و همچنین چون به شرح مندرج در اعلامیه مذکور در فوق دولت دولت کشورهای متحده آمریکا به منظورصلح جهانی قبول کرده است که با دولتهایی که اعلامیه مذکور را برای امنیت و دفاع کشور خود امضاء کردهاند اشتراک مساعی نمایند.
با ملاحظه این که در اعلامیه فوق اعضاء پیمان همکاری متقابل که اعلامیه را امضاء کردهاند تصمیم خود را در حفظ امنیت دستهجمعی و مقاومت درمقابل تجاوز مستقیم و غیر مستقیم تأیید نمودهاند.
به علاوه نظر به این که دولت کشورهای متحده آمریکا در کارهای کمیتههای عمده پیمان همکاری متقابل که در بغداد در تاریخ ۲۴ فوریه ۱۹۵۵ به امضاءرسیده پیوستگی دارد.
نظر به علاقه به تحکیم صلح بر طبق اصول منشور ملل متحد.
نظر به این که دو دولت حق خود را در اشتراک مساعی برای امنیت و دفاع خود طبق ماده ۱۵ منشور ملل متحد تأیید مینمایند.
نظر به این که دولت کشورهای متحده آمریکا حفظ استقلال و تمامیت کشور شاهنشاهی ایران را برای منافع ملی خود و صلح جهانی امر حیاتیتشخیص میدهد.
نظر به این که اختیاراتی را که کشورهای متحد آمریکا برای دادن مساعدتهای مقتضی به موجب قانون امنیت مشترک مصوب سال ۱۹۵۴ و اصلاحاتآن و همچنین به موجب قطعنامه مشترک برای ایجاد صلح و ثبات در خاورمیانه به رییس جمهوری آمریکا داده است به رسمیت میشناسد.
نظر به این که موافقتنامههای مشابهی بین دولت آمریکا و دولت ترکیه و دولت پاکستان جداگانه منعقد شده است.
به شرح زیر موافقت میکنند:
۱ - دولت شاهنشاهی ایران مصمم است که در مقابل تجاوز مقاومت کند.
در صورت تجاوز به کشور ایران دولت کشورهای متحده آمریکا طبق قانون اساسی آمریکا اقدامات مقتضی را که شامل استفاده از نیروی نظامی خواهدبود به طوری که مورد توافق طرفین باشد و به شرح مندرج در قطعنامه مشترک برای ایجاد صلح و ثبات در خاورمیانه به منظور مساعدت با دولتشاهنشاهی ایران بر حسب درخواست آن دولت به عمل آورد.
۲ - دولت کشورهای متحده آمریکا طبق قانون امنیت مشترک مصوب سال ۱۹۵۴ و اصلاحات آن و قوانین مربوطه کشورهای متحد آمریکا و طبققراردادهای مربوطه که بین دولت ایران و دولت کشورهای متحده آمریکا تاکنون بسته شده یا بعد از این بسته خواهد شد بار دیگر تأیید میکند که بهمساعدتهای نظامی و اقتصادی به نحوی که دولت ایران و دولت کشورهای متحده آمریکا توافق کنند برای کمک به دولت ایران در حفظ استقلال ملی وپیشرفت مؤثر اقتصاد آن کشور ادامه خواهد داد. ۳ - دولت شاهنشاهی ایران تعهد میکند که این گونه مساعدتهای نظامی و اقتصادی را که دولت کشورهای متحده آمریکا به عمل میآورد به نحوی کهبا منظورها و مقاصدی که دول امضاکننده اعلامیه لندن مورخ ۲۸ ژوئیه ۱۹۵۸ مقرر داشتهاند موافق باشد و به منظور ایجاد وسیله مؤثر برای توسعهاقتصاد کشور ایران در حفظ استقلال و تمامیت آن کشور مورد استفاده قرار دهد. ۴ - دولت شاهنشاهی ایران و دولت کشورهای متحده آمریکا با سایر دولی که به اعلامیه لندن مورخ ۲۸ ژوئیه ۱۹۵۸ پیوستگی دارند به منظور تهیهشرکت در اقدامات دفاعی که طرفین آن را مطلوب تشخیص دهند به شرط موافقت با سایر شرایط مندرج در این موافقتنامه اشتراک مساعی خواهندنمود. ۵ - مواد این موافقتنامه فعلی در اشتراک مساعی که دو دولت به شرح پیشبینی شده در قراردادهای بینالمللی با ترتیبات دیگر به عمل خواهند آوردمؤثر نخواهد بود. ۶ - این موافقت از تاریخ امضای آن مجرا است و تا مدت یک سال پس از وصول یادداشت کتبی از هر یک از دول دولت مبنی بر این که قصد دارند بهآن خاتمه دهند به قوت خود باقی خواهد بود.
این قرارداد در دو نسخه در تاریخ ۱۴ اسفند ماه ۱۳۳۷ تحریر یافت.
از طرف دولت شاهنشاهی ایران - سرلشگر حسن ارفع
از طرف دولت کشورهای متحده آمریکا - فلیجر وارن
متن موافقتنامه فوق ضمیمه قانون مربوط به موافقتنامه همکاری بین کشورهای شاهنشاهی ایران و دولت کشورهای متحده آمریکا بوده و صحیح است.
رییس مجلس شورای ملی - رضا حکمت
اگر تجربهای در تفسیر یا اجرای این قانون دارید، دیدگاه حرفهای خود را در گفتمان منتشر کنید.