سیاست های کلی برنامه سوم توسعه (ابلاغی ۱۳۷۸/۰۳/۰۱)
قانون مصوب ۱۳۷۸/۰۳/۰۱ دفتر مقام معظم رهبری
سیاست های کلی برنامه سوم توسعه (ابلاغی ۱۳۷۸/۰۳/۰۱)
مصوب ۱۳۷۸,۰۳,۰۱
با اصلاحات و الحاقات بعدی
بسم الله الرحمن الرحیم
جناب آقای خاتمی ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
اینک بفضل و عنایت خداوند سبحان و توجهات حضرت ﺒﻗﻴﺔ الله الاعظم ارواحنا فداه سیاست های کلی برنامه پنجساله ی سوم برابر اصل یکصد و دهم قانون اساسی ابلاغ می گردد.
این سیاست ها با هدف: استقرار عدالت اجتماعی، ارتقاء دینی و علمی و فرهنگی، امنیت و رفاه اقتصادی، افزایش عزت و اعتبار بین المللی که در مدت برنامه سوم از اولویت برخوردار است، با اصرار مؤکد بر حضور و مشارکت مردم تنظیم شده و می تواند پایه و چهارچوب متین و قابل تحققی برای پیشرفت و توسعه کشور باشد، انشاء الله.
بی شک مراقبت و دقت نظر جنابعالی و دیگر مسؤولان محترم در مجلس و دولت خواهد توانست با بهره گیری از تجارب گذشته، تحقق این سیاست ها را در سرتاسر برنامه و قوانین و مقررات مترتب برآن تضمین کند. همچنان که نظارت مستمر مجمع تشخیص مصلحت به عنوان یکی از وظایف آن مجمع محترم، اطمینان لازم برای پیاده شده این سیاست ها در مراحل تنظیم و اجرای برنامه را تأمین خواهد کرد.
لازم می دانم قدردانی و خرسندی خود را از تحول مثبتی که در روند تعیین سیاست های کلان پدید آمده ابراز دارم و از همه ی دستگاه های تخصصی و کارشناسی که در رده های گوناگون در این امر شرکت کرده اند، به ویژه از مجمع تشخیص مصلحت، هیئت دولت، سازمان برنامه و دبیرخانه ی مجمع تشخیص تشکر نمایم.
نسخه ی حاوی مجموعه ی سیاست ها همزمان برای مجلس شورای اسلامی و مجمع تشخیص مصلحت ارسال می گردد. سید علی خامنه ای - ۱۳۷۸/۰۳/۰۱ پیوست فصل۱) اقتصادی: ۱ - تمرکز دادن همه فعالیت های مربوط به رشد و توسعه اقتصادی به سمت و سوی «عدالت اجتماعی» و کاهش فاصله میان درآمد های طبقات، رفع محرومیت از قشرهای کم درآمد. ۲ - ایجاد نظام جامع تأمین اجتماعی برای حمایت از حقوق محرومان و مستضعفان و مبارزه با فقر و حمایت از نهاد های عمومی و مؤسسات و خیریه های مردمی با رعایت ملاحظات دینی و انقلابی. ۳ - تلاش برای مهار تورم و حفظ قدرت خرید گروه های متوسط و کم درآمد جامعه و کمک به سرمایه گذاری و ایجاد اشتغال برای آنان. ۴ - اصلاح نظام مالیاتی در جهت برقراری عدالت در گرفتن مالیات، توجه به ضرورت تولید و سرمایه گذاری های تولیدی و ایجاد انگیزه های مردمی در پرداختن مالیات و افزایش نسبت مالیات در درآمد های دولت. ۵ - اهتمام به توسعه و عمران روستاها و توجه ویژه به معیشت روستاییان. ۶ - فراهم آوردن زمینه های اشتغال بیشتر با ایجاد انگیزه های مناسب و حمایت و تشویق سرمایه گذاری و کارآفرینی و توسعه فعالیت های اشتغال زا در جهت کاهش بیکاری، به خصوص در بخش های کشاورزی و صنایع تبدیلی و کارگاه های متوسط و کوچک. ۷ - اصلاح مقرراتی که انحصارهایی در فعالیت های اقتصادی به وجود آورده یا خواهد آورد با رعایت موارد پیش بینی شده در قانون اساسی و مصالح کشور. ۸ - عدم ترجیح بخش های دولتی و عمومی که فعالیت اقتصادی دارند نسبت به بخش های خصوصی و تعاونی در برخورداری از امتیازات و دسترسی به اطلاعات. ۹ - رعایت مندرجات بند ۸ از سیاست های برنامه دوم در امر واگذاری مؤسسات اقتصادی دولت به بخش های تعاونی و خصوصی. ۱۰ - حفظ امنیت سرمایه گذاری و ارج نهادن به سازندگی و کارآفرینی و حفظ حرمت دارایی های ناشی از راه های قانونی و مشروع. ۱۱ - برنامه ریزی جامع برای دستیابی به جهش در صادرات غیر نفتی و کاستن از تکیه بر درآمد های حاصل از صادرات نفت خام. ۱۲ - استفادة مطلوب از موقعیت و مزیت جغرافیایی کشور بویژه در امر بازرگانی. ۱۳ - فراهم ساختن امنیت غذایی و خودکفایی در کالاهای اساسی، بوسیله افزایش تولید داخلی به ویژه در زمینه کشاورزی. ۱۴ - اصلاح نظام پولی و سامان بخشیدن به بازارهای مالی کشور در جهت: حفظ ارزش پول ملی و تجهیز منابع مالی برای سرمایه گذاری مولد و اشتغال آفرین. ۱۵ - رعایت دقیق منافع ملی و اصول قانون اساسی و پرهیز از سلطه بیگانگان در جذب منابع خارجی. ۱۶ - آموزش و بازآموزی نیروی انسانی در سطوح گوناگون، برای پاسخگویی به نیاز بنگاه های اقتصادی و فراهم ساختن مهارت ها و تخصص های لازم در همه سطوح. فصل ۲) فرهنگی: ۱۷ - اعتلاء و عمق بخشیدن به معرفت و بصیرت دینی و قرآنی و تحکیم فکری و عملی ارزش های انقلاب اسلامی و مقابله با تهاجم فرهنگی بیگانه. ۱۸ - زنده و نمایان نگاه داشتن اندیشه دینی و سیاسی حضرت امام خمینی «رحمت الله علیه» در همه سیاست گذاری ها و برنامه ریزی ها و برجسته کردن نقش آن به عنوان یک معیار اساسی. ۱۹ - رعایت آراستگی سیمای جامعه و کشور و محیط سازندگی به ارزش های اسلامی و انقلابی. ۲۰ - جهت دهی رسانه ها بخصوص صدا و سیما به سمت سالم سازی فضای عمومی و رشد آگاهی ها و فضایل اخلاقی و اطلاع رسانی صحیح و تحقق سیاست های کلی برنامه توسعه. ۲۱ - توجه به پرورش و شکوفایی استعدادها، تشویق خلاقیت ها و نوآوری های علمی، تقویت امر پژوهش و بالا بردن توان علمی و فنآوری کشور. ۲۲ - معرفی و ترویج فرهنگ و ارزش های والای اسلام و ایران اسلامی به جهانیان و تبیین شخصیت و مبانی سیاسی و فکری امام خمینی «رحمت الله علیه» به آنان و توجه به تجربه دیگر کشورها – به ویژه کشورهایی که مشترکات بیشتری با ما دارند - در برنامه توسعه و شناسایی نکاتی که به موفقیت یا ناکامی آنان انجامیده است. فصل ۳) اجتماعی، سیاسی، دفاعی و امنیتی: ۲۳ - گسترش و عمق بخشیدن روحیه تعاون و مشارکت عمومی، و بهره مند ساختن دولت از همدلی و توانایی های عظیم مردم. ۲۴ - اهتمام به موضوع «جوانان»، ایجاد زمینه های مساعد برای پیشرفت معنوی و علمی و مسئولیت پذیری، و تلاش برای رفع دغدغه هایی از قبیل ازدواج و آینده شغلی و علمی آنان. ۲۵ - تقویت نهاد خانواده و جایگاه زن در آن و در صحنه های اجتماعی و استیفای حقوق شرعی و قانونی بانوان در همه عرصه ها و توجه ویژه به نقش سازنده آنان. ۲۶ - اولویت دادن به ایثارگران انقلاب اسلامی در عرضه منابع مالی و فرصت ها و امکانات دولتی در صحنه های مختلف فرهنگی و اقتصادی. ۲۷ - اهتمام به نظم، قانون گرایی، روحیه کار و تلاش، خود اتکایی، قناعت و پرهیز از اسراف و تبذیر در سطح جامعه، به ویژه در کارگزاران و مسؤولان نظام و مبارزه با فساد. ۲۸ - اصلاح نظام اداری در جهت: افزایش تحرک و کارایی، بهبود خدمت رسانی به مردم، تأمین کرامت و معیشت کارکنان، به کارگیری مدیران لایق و امین و تأمین شغلی آنان، حذف یا ادغام مدیریت های موازی، تأکید بر تمرکز زدایی در حوزه های اداری و اجرایی، پیشگیری از فساد اداری و مبارزه با آن و تنظیم قوانین مورد نیاز. ۲۹ - تقویت و کارآمد کردن نظام بازرسی و نظارت و اصلاح قوانین و مقررات در جهت رفع تداخل میان وظایف نهادهای نظارتی و بازرسی. ۳۰ - آمایش سرزمینی به عنوان چارچوب بلند مدت در برنامه ریزی ها مبتنی بر اصول ذیل:
- ملاحظات امنیتی و دفاعی.
- کارآیی و بازدهی اقتصادی.
- وحدت و یکپارچگی سرزمین.
- گسترش عدالت اجتماعی و تعادل های منطقه ای.
- حفاظت محیطزیست و احیای منابع طبیعی.
- حفظ هویت اسلامی، ایرانی و حراست از میراث فرهنگی.
- تسهیل و تنظیم روابط درونی و بیرونی اقتصاد کشور.
- توجه به توسعه متکی برمنابع داخلی و رفع محرومیت ها خصوصاً در مناطق روستایی کشور. ۳۱ - ثبات در سیاست خارجی بر اساس اصول: عزت، حکمت و مصلحت و تعقیب هدف های زیر:
- گسترش همکاری های دو جانبه و منطقه ای و بین المللی.
- ادامه پرهیز از تشنج در روابط با کشورهای غیر متخاصم.
- بهره گیری از روابط برای افزایش توان ملی.
- مقابله با افزون خواهی و اقدام متجاوزانه در روابط خارجی.
- تلاش برای رهایی منطقه از حضور نظامی بیگانگان.
- مقابله با تک قطبی شدن جهان.
- حمایت از مسلمانان و ملت های مظلوم و مستضعف.
- تلاش برای ایجاد نزدیکی بیشتر میان کشورهای اسلامی.
- تلاش برای اصلاح ساختار سازمان ملل ۳۲ - افزایش اقتدار دفاعی و امنیتی و انتظامی به منظور بازدارندگی و پاسخگویی مؤثر به تهدید ها و تأمین منافع ملی و امنیت عمومی و پشتیبانی از سیاست خارجی و گسترش صلح و ثبات و امنیت در منطقه با بهره گیری از همه امکانات. ۳۳ - توجه جدی در تخصیص منابع، به وظایف مربوط به اعمال حاکمیت دولت، بهبود امنیت عمومی، و پیشگیری و مقابله مؤثر با جرائم و مفاسد اجتماعی و امنیتی از طریق تقویت و هماهنگی دستگاه های قضایی، امنیتی و انتظامی. ۳۴ - بهبود و تکمیل سازمانی و توزیع جغرافیایی نیرو های مسلح، متناسب با اندازه و نوع تهدید ها و آمایش سرزمین. ۳۵ - تقویت و توسعه و نوسازی صنایع دفاعی کشور با تأکید بر گسترش تحقیقات و سرعت دادن به انتقال فناوری های پیشرفته. ۳۶ - توجه ویژه به حضور و سهم نیروهای مردمی در استقرار امنیت و دفاع از کشور و انقلاب با تقویت کمی و کیفی بسیج مستضعفین.
اگر تجربهای در تفسیر یا اجرای این قانون دارید، دیدگاه حرفهای خود را در گفتمان منتشر کنید.